Ο ΜΑΘΗΤΗΣ ΠΟΥ ΚΟΙΤΟΥΣΕ ΣΤΟ ΚΕΝΟ..

Ητανε λιγες μερες που εκανε μαθημα σ αυτην την ταξη...

Ητανε και το μαθημα δυσκολο και δυσνοητο...Με πολλους ορους, ακαταλαβιστικους για τα παιδια...[βιολογια]...

Ητανε και "μεσα" στις εξετασεις, για ολες τις σχολες...

Και αισθανοταν δυσκολα...

Ηξερε...Οτι οι ηλικιες αυτες...Δεν ειχανε συνηθισει ακομη το "καπιστρι" απο τα "πρεπει"...

Και θα τραβουσε. ." λουκι"...Αλλα ειχε μια αισιοδοξια...Θα προσπαθουσε, για το καλυτερο...

Στις ειρωνιες...Απαντουσε με πλακες, και αστεια...

Στις προστυχιες...Με σεξουαλικη διαπαιδαγωγηση...

Στην αδιαφορια με αγαπη...

Καταλαβαινε ομως...Οτι ειχε εκομη πολυ δρομο...

Ξαφνικα τον ειδε...

Ητανε, ενας παχουλος ψηλος τυπος...Στη γαλαρια...

Ουτε μιλουσε...Ουτε κουνιωτανε...Κοιτουσε ανεκφραστα το κενο...

Καθως μιλουσε για την.."οξινη βροχη"...Περπατησε, ως το θρανιο του [καθοταν μονος] και

ακουμπησε τη ραχη στον τοιχο...Τον κοιταξε...

Εκεινος...Ανεκφραστος παντα...Κοιτουσε το κενο...

Σταματησε να μιλαει...

Απλωσε τα χερια, και εγινε ησυχια...Καποιοι κρυφογελαγαν,κοιτωντας..Μια τον μαθητη...

Και μια, τον δασκαλο...Εγινε σιωπη...

Ξαφνικα...Αποφασισε να κανει αλλη μια προσπαθεια...Καθισε διπλα στο παιδι...

Θανασσε...Ειπε δυνατα, αλλα οχι αυστηρα...

-Ναι...;;;Ειπε ο Θανασσος, γυριζοντας πολυ αργα το κεφαλι του προς αυτον....

-Εισαι δω...;; Ειπε πιο μαλακα...

-Ναι...Ειπε ο μαθητης αδιαφορα...

-Μ ακους παιδι μου...;;; Ειπε ο δασκαλος με καλο υφος...

-Ναι...Ειπε ο μαθητης ατονα...

-Ξερεις τιποτα για την φωτοσυνθεση...;; [ακουστηκαν γελια...]

-Οχι...Ειπε ο θανασσος, γυριζοντας το κεφαλι παλι μπρος...Στο κενο...

-Για το διοξειδιο του ανθρακα...;; [παλι γελια, πιο εντονα τωρα...]

-Δεν ξερω... Ειπε ο Θανασσος...Δεν παρακολουθω....

-Γιατι...;; Ειπε ο δασκαλος...

-Δεν θελω...Ειπε ο μαθητης...

Σηκωθηκε, πηρε ενα τετραδιο απ το θρανιο και πηγε κατα

την κρεμαστρα με τα μπουφαν...Πηρε το δικο του και βγηκε απο την ταξη, κτυπωντας την πορτα δυνατα...

Αχισαν ολοι να φωναζουν και να γελουν δυνατα...Πανδαιμονιο...

Ο δασκαλος, ετρεξε προς την εδρα...Πηρε το βιβλιο και χτυπησε δυο τρεις φορες το γραφειο...

Η φασαρια σταματησε...

-Συμβαινει κατι...Ρωτησε κοιτωντα τον πιο κοντινο μαθητη...

Παλι αρχισαν ολοι μαζι να φωναζουν και να γελουν...

Χτυπησε δυνατα το βιβλιο στην εδρα...Σωπασαν...Εκανε νοημα στην Μαρια...Που ηταν μπροστα...Εκεινη σηκωθηκε και πλησιασε την εδρα...

-Κυριε...Στο Θανασσο, δεν μιλαει κανεις...Ετσι ειναι το υφος του...[γελια]

Εκεινη την ωρα...

Ακουστηκε δυνατος θορυβος...

Και τζαμια να σπανε...

Ολοι εσκυψαν κατω, αυθορμητα...

Το τουβλο...Περασε απο τα τζαμια του παραθυρου....Και προσγειωθηκε στην εδρα...

Αναπηδησε....Και διαλυθηκε στο πατωμα... Ευτυχως...Δεν χτυπησε κανενα...

Ελεγε το γεγονος στο Γυμνασιαρχη...Ακομα ετεμε απο το φοβο...Πριν να του πει το ονομα...

Ο Διευθυντης...Κοιταξε κατω...Ενοχα...

Ο Θανασσος...Ειπε...

Ο δασκαλος, κουνησε το κεφαλι καταφατικα...

-Μην του μιλας...Ειπε πλησιαζοντας συνωμοτικα...Βαλτου ενα βαθμο να περναει...

Αμα του μιλας....Θυμωνει...Αστον ησυχο...

-Μα....

-Τελειωνε...Εχει προβλημα το παιδι...Ειναι ετσι απο χρονια...Οταν δεν του μιλας, δεν μιλαει..

Ας τον...Βαλε ενα βαθμο...Απο μενα...Για να μην τον εχουμε και του χρονου...

-Το ειπατε αυτο πουθενα...;; Απορρησε ο δασκαλος...

-Δεν χρειαζεται...Δεν θα βγαλω εγω το φιδι απ την τρυπα...Ειπε απολογητικα...

Τελειωνε...Βαλε ενα βαθμο και τελειωνε...

Θες να ...αλλαξεις τον κοσμο μηπως...;;;Ο Διευθυντης.. Γυρισε και απομακρυνθηκε με μεγαλα βηματα, χωρις να περιμενει απαντηση...

Ο δασκαλος...Εμεινε πετρωμενος στο διαδρομο...

Προσπαθουσε να μη δειχνει τα οσα αισθανοταν...κυριως τον φοβο...

Χτυπησε το κουδουνι...

Ειχε σε αλλη ταξη μαθημα, τωρα...

Στο δρομο ειδε τον επιστατη...

-Στο Γ 3 ...Εχει κατι γυαλια...Ειπε...

-Ναι...Ενταξει...Τα μαζεψα, και εβαλα και το τζαμι...Θελατε καφε...;

-Ναι...φερε ενα ΝΕΣ στο Γ 2...

Περπαταγε ηρεμα στο διαδρομο...

Μηπως θα αλλαζε αυτος τον κοσμο...;;;

Η ΕΙΚΟΝΑ...

Δυστυχως φιλοι μου...Ποτε δεν θα μαθω...στοιχειωδη πραμματα στη μπλογκογειτωνια...Οπως ειναι η αναδημοσιευση...

Ειναι πολυ μπλεγμενα πραμματα αυτα για μενα...

Και δεν εχω ακομα πιστεψει οτι τα χρειαζομαι...

ΑΜΑ βρω κατι καλο...Εξω απο την "συνηθη" παρεα...Και νομιζω οτι θα σας αρεσε κι εσας...

Θα σας πω να πατε να το βρητε...Εκει που ναι γραμμενο...Οπως κανει και η Αντιγονη...Που αμα

της αρεσει κατι...Βγαινει με το βουκινο...

Επατησα λοιπον...Ενα εικονακι...Απο τους αναγνωστες του ΔΗΜΗΤΡΗ...Που ειχε ενα πανεμορφο καραβακι...

Ετσι...Θελημενα αλλα και τυχαια...

Εγνωρισα τον καινουριο φιλο μου..

ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΗ....

Και τη σελιδα...ΤΕΧΝΗΣ ΠΟΝΗΜΑΤΑ...

Εκει διαβασα την αναρτηση ΑΙΤΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ....ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ...

Παρακαλω...Ριχτε μια ματια...

Θα δειτε που οδηγησε η ιδεα της "εξαλειψης" του "ζωτικου χωρου" και το "επιστημονικο"

ευφυολογημα της...."αναξιας λογου υπαρξης"......

Αμα το διαβασετε αυτο...

Ελατε μετα να κουβεντιασουμε, για το ΝΤΙ ΕΝ ΕΙ...

Την κληρονομικοτητα...

Την προδιαθεση...

Τις στατιστικες...

Και την "ποινη" του θανατου...

ΘΕΕ ΜΟΥ...Να μπορουσα θελω μονο...

Την εικονα...Που συνοδευει την αναρτηση...

Να τη βαλω στο μπλογκ μου...

ΜΟΝΙΜΑ...

Τη φοβερη αυτη εικονα...Σαν εικονισμα...

Να μου θυμιζει το καθ ηκον μου...

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ...

ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ

ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ...

ΟΤΑΝ ΤΑ ΣΚ>ΤΑ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΑΞΙΑ...ΤΟΤΕ ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΝ Κ>ΛΟ...

Δια βαζω- διαβαζω...Και συνεχως απελπιζομαι χειροτεροτερα...Γιατι...Οχι μονο απαντησεις δεν βρισκω...Αλλα συνεχεια και νεες ερωτησεις...Βασανιστικες..Απολυτες...Τριβελιζουν το μυαλο...

Που θα παει επιτελους αυτος,ο χαζος βοιδοκοσμος...Που φαινεται να παλευει...Χωρις ελπιδες...

Καποιο αορατο δρακο...;;;

Ποια εξεγερση..Ποσο μεγαλη...Θ ανακοψει την πορεια αυτη...Χωρις μπουσουλα...Σ εναν δρομο, που φθανει στην θαλασσα..;; Νομοτελεια ειναι αραγε..;;

Μου κανει...Σαν το αροπλανο αυτο της "ΗΛΙΟΣ ΤΡΑΝΣ ΦΕΡΕΤΡΑ" που επεσε στην Κερατεα...

Παμε...Με κοιμισμενους η νεκρους πιλοτους...Γυρες ατελειωτες...Ωστου να λειψουν τα καυσιμα...

Και καποιος "ατυχος" να μας φαει στο κεφαλι...Και μεις...Παραλυτοι..Αναισθητοι..

Επιθυμουμε ,λες, μια ωρα αρχητερα...Να ελθει το τελος...

Κανεις δεν δειχνει να ασχολειται...Με το πως ηρθαμε, ως εδω...

Ποια πορτα αφησαμε ανοιχτη στην απογειωση...Και μας τραβηξε το οξυγονο...

Θελετε..Θελουμε...Μια νεα ταξη πραγματων ολοι...Ασχετα αν διαφωνουμε, ποια θελει ο καθ ενας...Ολοι ομως συμφωνουμε...Απελπιστικα..Αδιαφορα..Κυνικα...Οτι αποτυχε..Η παλια μας ταξη...

Και κανεις δεν ψαχνει το λογο της αποτυχιας της...

Και κανεις δεν αναλογιζεται...

Οτι αυτη τη φορα...

Μπορει να μην επιβιωσει κανεις...Για να φτιαξει την "επομενη" ταξη...

ΟΧΙ ΛΟΙΠΟΝ...

Εδω θα διαφωνησω...Με ολους σας/μας....

Δεν θα εγκαταλειψω την παλια ταξη...Σαν εραστης την κοιμισμενη ερωμενη...

[χορτασες τα φιλια της...Και τωρα βλεπεις να μυριζουν τα ποδια της...]

Θελω να την "ξυπνησω" την αποτυχημενη...

Να της μιλησω...Να τη ρωτησω..

Θελω η καινουρια ταξη που θα φτιασω...[αν επιζησω]

Να μην ειναι...ιδια η παλια...Με αλλο χρωμα μαλλια...Με αλλο χρωμα ματια...

Θελω να σκοτωσω..Αυτον που θα στησει τον πρωτο φραχτη...

Αυτον που θα πιστεψει στον πρωτο αφεντη...

Αυτον που θα δωσει την πρωτη λιρα...

Γιατι αλλοιως...

Μονο ενα ακομα κυκλο θα κανω...

Και παλι θα δω τις Πυραμιδες...Σαν ταφο βασιλεων λαμπρο...

Ενω ειναι καταφυγιο ψυχων..

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ....

ΠΛΗΓΜΑ

Για οσους φανταζονται ακομα και σημερα...Οτι η Εκκλησια στην Ελλαδα αποτελει θρησκευτικο

και φιλοσοφικο κινημα...Αποτελει το φυλλαδιο με ξεκαθαρες πολιτικες σκεψεις της εκκλησιας...Που μοιραστηκε στους πιστους...

Ειναι πολλοι αιωνες τωρα...Που οι παππαδες, αποτελουν την ΚΑΡΙΝΑ...Την Βαση της πολιτικης προπαγανδας της σκληρης Δεξιας...Εξ αλλου..Και ο τροπος επιλογης των μητροπολιτων, το

αποδικνυει αυτο...[δια βιου επιλογη απο αριστινδην σωμα...Μια παρεα μεταξυ μας]

Δεν ειναι μυστικο...Οτι η εκκλησια..βοηθηθηκε, και βοηθησε, με ολες της τις δυναμεις..Καθε

ξενο δυναστη που περασε απο τη χωρα μας...Υπαρχουν ακομα,τα συμβολαια με τους Τουρκους,

Οι λιστες με τα προνομια που εδωσε,εξ αρχης ο κατακτητης, αλλα και οι συνθηκες που υπεγραψαν μαζι του...Ακομα και πριν την πτωση της Κων/λης...

Κατα την επανασταση του 21..Η αντιδραση της εκκλησιας, ηταν καταλυτικη και φρικωδης..

[αφωρισμος] παρα τις προσπαθειες του Κολοκοτρωνη, και την αληθινη θυσια πολλων κληρικων....[Διακος, Φλεσσας κ λ π]

Να μη μιλησω για τη σταση της εκκλησιας στους νεωτερους χρονους...

Στις δικτατοριες...[Παγκαλος, Μεταξας] και στις Χουντες...

Για τα "πυρινα" κυριγματα απο αμβωνος..Για την πληρη στηριξη τους...

Και την καταδικη των απιστων εαμοσλαβων συμμοριτων....

Τωρα...

Στον αιωνα της καταδικης των νεοφιλευθερων πρακτικων...

Οι οποιες, οχι μονο τους φτωχους..Αλλα ουτε τους αστους δεν μπορουν πλεον να στηριξουν...

Η εκκλησια...Οπως και η εμμεση πολιτικη της εκφραση...[αστικη δημοκρατια]

το γυρισε στον "σοσιαλισμο με ανθρωπινο προσωπο"...

Στη σοσιαλδημοκρατια...

[η ιδιοκτησια..Δικια μου, και ο μισθος σου...Δικος μας...]

Μια και εμφανιζεται ιδιοκτητης, της μεγαλυτερης ακινητης περιουσιας, στην Ελλαδα...

Μαζι με τα μοναστηρια...

Και ταυτοχρονα, ειναι και δημοσιος υπαλληλος...[μισθοδοσια, και συνταξη απο το κρατος..

Δηλαδη απο μας...Με ανταλλαγη ακινητων...]

Αλλα τα "κιταπια" και οι κανονες της θρησκειας...Οριζουν σαφεστατα...Οτι οι λειτουργοι της

θρησκειας [αποστολοι και οι...απογονοι τους Μητροπολιτες..]

Δεν επιτρεπεται να ειναι ιδιοκτητες [προτροπη του Χριστου προς τον Πετρο...]

Οποτε...

Η εκκλησιαστικη περιουσια..Ανηκει στους Πιστους...Στο "πληρωμα"της...

Ακομα και στα "απολωλοτα προβατα"..Δηλ τους"πλανηθεντας" απιστους...[παραβολη του

Ασωτου]

ΑΡΑ...

Δωστε μας αυτα που μας χρωστατε, Αγιοι Πατερες...[πατριοι, πες καλυτερα]

Πληρωστε τα χρεη, αυτων που στηριζατε τοσα χρονια...

Διαθεστε την περιουσια ΜΑΣ την οποια ασυστολως, νεμεσθε...Τοσους αιωνες...

Η και μερος αυτης...[οπως εγινε στην Κυπρο]...

Και αφηστε τις ΜΠΟΥΡΔΕΣ [ζητιανιες και συσσιτια μπροστα στις καμερες]

Και τις ανεξοδες διαπιστωσεις του αυτονοητου..[η χωρα ειναι υπο κατοχην]

Γιατι το "πληρωμα" θα σας...Ξυρισει...

Αν και οταν πεινασει τοσο...Ωστε να εξεγερθει...

Να μην φωναζετε μετα οτι σας κακοφερονται....

Με την ΤΕΡΑΣΤΙΑ περιουσια της η εκκλησια και τα μοναστηρια...Μπορει να καλυψει το μεγαλυτερο μερος απο το εξωτερικο χρεος της χωρας...Εκποιωντας, νοικιαζοντας, η και

παραχωροντας δικαιωματα, ακομα και σε αλλες πλουσιες εκκλησιες...

Μπορει με τα "κονε"της να φερει χρυσαφι...Καραβιες...Και κεφαλαια, απο τη διεθνη παρουσια της...Και να λυσει ΑΥΤΟΜΑΤΑ πολλα προβληματα του κρατους...

Για να δουμε...

Το 1453 ΔΕΝ το κανατε...Και αφησατε το Εθνος να δουλωθει για 400 χρονια...

ΤΩΡΑ...;;; Θα το τολμησετε...;;

Εστω...Αυτο που εκαναν οι Κυπριοι συναδελφοι σας....;;;

Εγω δεν το πιστευω...Δεν σας θεωρω ικανους να δειτε περα απο το συμφερον σας, και απο τη μυτη σας...Ελατε να με διαψευσετε...Σας προκαλω...Εχετε τη δυναμη..[χρημα] τα προσοντα τα εχετε..;;

Αλλα μη μας δουλευετε κι ολας...Με μια μεριδα βραστες πατατες...Κι ενα φτερο κοτοπουλο...

Δεν θα κοιμιζετε για πολυ τις συνειδησεις μας...

ΑΑΑΑΧ......ΣΟΥΛΑ...

Η Σουλαρα μας...Ητανε αυτο που θα ελεγε κανεις...Γυναικαρα...

Ψηλοσωμη...Χωρις να ειναι και...Γκαμηλα...

Καταξανθη...

Μαγουλου...

Με πλουσια τα ελεη...Οταν την επλασε ο μεγαλος Γιαραμπη...Ειχε τα κεφια του...

Ολα με το παραπανω τα εβαλε...Και τα μπροστινα και τα πισινα...

Περναγε...Και σταματαγε η κυκλοφορια...

Αναρθρες κραυγες ακουγοτανε...Απο τα μαγαζια και τα συνεργεια...

και βγαινανε τα μαστορια, μουτζουρωμενα και αχτενιστα...

Με τον καματο να τρεχει στο μετωπο...

Και με το φανελλακι να αφηνει τα μπρατσα στον ηλιο να γυαλιζουνε...

Και με το στουπι στο χερι...

Και σφυριζανε, δυνατα....Και κοιταζανε λιγωμενα..

Και οι πιο τολμηροι...Της φωναζανε κι ολα...Απο το λαστιχαδικο στη γωνια...

Τον καλο τους το λογο...

-Μου εφτιαξες τη μερα αγγελε μου...

-Ριξε το βλεμμα σου και σε μας...Κι ας πεθανουμε κουκλαρα μου..

-Δωσε μου κι αλλα ματια Σατανα...Να βλεπω τον αγγελο του Θεου...

Κι εκεινη...Κορδωνοτανε...Και περπαταγε και σιγα-σιγα...

Κι απολαμβανε το χαλασμο...Φτιανοντας,ταχα, το μαλλι...Ηλιαχτιδα ως τη μεση...

Χαμογελωντας γυρα...Και χτυπωντας τα τακουνια, δυνατα στο πλακακι...

Δεν ητονε,καμμια τσουλα η Τασια...

Η μανα της...Η Κυρα Κερασια...Την ειχε δεμενη με τα λουρια...Οπου περνουσε η κορη...

Καταποδας κι γρια...Και τους εκοιταζε αγρια τους σερνικους...Με το αετισιο της το βλεμμα...

-Ντζιμπλα να πιασουνε τα γκαβα σας ...Παλιοζαγαρα...Φωναζε ..."τρυφερα" στα παιδια...

Αλλα ολοι το ξερανε...Οτι το περφανευοτανε κι ολας...Το δωρο της ομορφιας...Το κοριτσι της.

Κλεισμενα τα δεκαξι...Ελεγε και λαμπιζανε τα ματια της..Κορη της παντρειας πια...

Της παντρειας...Και πως να γινει;;;Με το μπαουλο με τα κεντηδια;;Με το σκαλιστο το σερβιτσιο, που πληρωνε στο δοσα...Η με την μοδιστρικη που μαθαινε στη σχολη;;

Ο "προκομμενος ο Κυρ Θαδαιος... Ο πατερας της..Αφηκε τα κοκκαλακια του στη Νοτια Κινα...

Κι ετσι...Δουλευανε, μια γαζωτικη...Σκαντζα βαρδια,μανα κορη στου Δαουτη για το μεροκαματο..

....Μην εισαι χαζοβιολα, κυρα Κερασια...Ειπε η Φανη...Η ψαχτρα...Εγω που ειμαι στη Διευθυνση...Ξερω που σου μιλαω...Ο κυρ Βασιλης, ο διευθυντης παραγωγης, ειναι μικρανιψιος του ιδιοκτητη...Η κορη σου θα περασει μια ζωη...Ζαχαρη, κυρα Κερασια...

Θα σας παρει και απ το παραπηγμα που μενετε ως τωρα...Θ αλλαξει η ζωη σου σου λεω...

Ειναι η ευκαιρια σου...

Μη κοιταει τα αισθηματα, πες της, αυτα ολα ψευτικα ειναι...Σημερα Πασχα...Αυριο Χασκα...

Εδω ο ανθρωπος ειναι νοικοκυρης...Πλουσιος...Αξιοσεβαστος...Και παν απ ολα...

Ερωτευμενος...Ολα του τα λεφτα...Στα ποδια της τα βαζει...Ενα ΝΑΙ και τελειωσαμε...

Τι εχεις σημερα, βρε ...Ερωτευμενο...

Ειπε ο Γιαννιος, το αφεντικο στο βουλκανιζατερ...Ητονε τριτη, η τεταρη φορα, που ο Νικολας

εβαζε το λαστιχο του φορτηγου στο μηχανημα, και του, πεφτε κατω ο λοστος...

Δεν τον ειχε συνηθισει τον Γιαννιο, σε τετοιες ατεχνιες ο Νικολας...Αντιθετα...Τα χερια του δουλευανε ...ροδανια...Και η δουλεια του αψογη...

Αλλα το ηξερε το μυστικο ο Γιαννιος...Νταλκας ητονε...Αχ Σουλα..Ενας αγγελος...Που τον εστελνε το Νικολη στην κολαση.. Τον πλησιασε με αγαπη...Σα παιδι του τον ειχε τουτο τον νταγλαρα ο Γιαννιος...Μηπως ητανε ωρα να το δειξει αυτο...;;

Η Τασουλα, ειχε πλανταξει στο κλαμμα...Τα ματια της ειχανε πριστει, και ειχε φτιασει μελανιους κυκλους γυρω...Η μανα της...Της ειχε μιλησει...Ειναι η ευκαιρια μας...Της ειπε...

Ο ανθρωπος ειναι νοικοκυρης..Ειναι λεφτας...Κι εμεις, ουτε το νοικι δεν εχουμε πια...

Σ αγαπαει, λεει...Δειξε παιδι μου μυαλο...Θα σωθουμε...

Μιλαγε η Κερασια, και κοιταγε χαμω...Ποναγε...Αλλα ηθελε το παιδι της να βολευτει...

Να μη βασανιζεται, σ ολη της τη ζωη...Νισαφι πια η φτωχεια...Δεν αντεχεται...

Οταν εβαλε τα κλαμματα η Τασουλα, η ψυχη της μανας, καταλαβε...Ειχε δει και τα βλεμματα...Και τους αναστεναγμους της παλιοτερα...Για το Νικολα, τον παραγιο του κυ Γιαννιου στο λαστιχαδικο..Αλλα...Πως να γινει;;;Με το μπαουλο με τα ασπρορουχα;;;

Ηρθε η μερα που "τα ειπανε" με την Ψαχτρα...Το σπιτακι ολο ελαμπε...Αλλα η Σουλα ητανε,

ακομα κλαμμενη...

Το ειχε παρει αποφαση ομως...Δεν φαινοτανε και αλλη επιλογη...

Ακουστηκε χτυπος στην πορτα...Ηρθανε...Η Τασουλα, μαζεψε στη γωνια, σαν τρομαγμενο γατι..Η Κερασια, ετρεξε στην πορτα...

-Θυμασαι συμπεθερε...;;;

Ειπε η Κερασια, κι ανεβασε το μικρο το εγγονι στην κουνια, να το ταισει...

-Ξεχνιουνται αυτα..;;Ειπε ο συμπεθερος, γελωντας...Επηρε το μεγαλο, απ το χερι και τραβηξε κατα την πορτα..

-Τελειωνε με το ταισμα...Θα παω το Γιαννη μας στο σχολειο...Και μετα θα παω απ το μαγαζι...

Ηξερε...Οτι στο δευτερολεφτο...Εσωσε τεσσερις ζωες τοτε...

Και δακρυζε, καθε χρονια σαν τωρα, που το γιορταζανε...

Επηρε τον καταξανθο τον Γιαννακη απο το χερι, και βγηκανε στην αυλη...Καθως την ανοιγε, ακουσε φωνες...

-ΕΕΕΕ...Γιαννιο...Εγυρισε το κεφαλι γελωντας...

-Τι θες παλι..;;

-Παρε για τα παιδια, τουτα τα κουλουρακια...Ειναι για την ημερα...

Γελασε ο Γιαννιος...Πηρε το κουτι, και τον πιτσιρικα ,σφιχτα απο το χερι και βγηκε...

Εγινε και χαζοπαππους..Χωρις ποτε να παντρευτει...

Εδωσε το μαγαζι...Στο Νικολα...

Εκεινη τη μερα...

Και προλαβε και την ψαχτρα στο δρομο...ΟΧΙ...Της ειχε πει..Κι εκεινη, καταλαβε, και εσκυψε το κεφαλι...

Και εσωσε την ψυχη του...Αυτο εκανε...

Δοξα να χει ο Θεος..Που προλαβε...

Δοξα να χει ο Θεος...Που καταλαβε...

ΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΧΑΡΤΟΜΑΝΤΗΛΑ...

Κατα τις εφτα το πρωι...Εφτα και πεντε, εφτα παρα...Επρεπε να ειμαι στο λεωφορειο το 420,

για τον Πειραια,Στο φαναρι του Κηφισσου στο υψος του Ροσινιολ...

Ξερεις...Εκει που ειναι το εκκλησακι στη γωνια, κι απεναντι η εταιρια κινητης τηλεφωνιας του Λαναρα, που εκλεισε...

Αμα ημουνα, λιγο αργοτερα...Θα αργουσα...Η καρτα θα βαρουσε κοκκινα, και θα μου το κοβανε απο το διαλειμμα...

Αμα ημουνα νωριτερα, θα προλαβαινα και να πιω καφε...

Εικοσι χρονια η ιδια ιστορια...Πιο πολυ αντεξα εγω, απο το ρουμανικο το λεωφορειο...

Αλλαξανε, και βαλανε,κεινα τα μακροταλα,με το συρομενο κομματι απο πισω...Και μετα τα

Γαλλικα...Με το φακο στο πισω τζαμι...

Ομως εγω εκει...Καθε πρωι, την ιδια ωρα...Κι ας περναγαν τα χρονια τα ατιμα, σα μερες...

Κει λοιπον στο Ροσινιολ...Εβλεπα, καθε μερα, πληθος τα παιδακια...

Μολις γινοτανε κοκκινο το φαναρι, γλυστραγαν σαν το νερο, μες τα αμαξια...

Αλλο, πουλουσε φακους και παιχνιδια...

Αλλο καθαριζε, και γυαλιζε τζαμια..

Αλλο, μ ενα πανι, καθαριζε τους προβολεις...

Τα εβλεπα, να χωνουνται αφοβα, στα κενα που αφηναν τα αμαξια...Μ ενα κεφι...Μια γρηγοραδα..ΜΙΑ ΑΓΝΟΙΑ...

Και πεταριζε η καρδια μου...

Πολλες φορες, τα "ακουμπουσανε" τα αμαξια, η τα μηχανακια...

Μερικες φορες...Τα κουτρουβαλαγαν και στην ασφαλτο...

Αλλα αμεσως ξανασηκωνοταν...Γρηγορα-γρηγορα, το βαζανε στα ποδια...

Κι αν ειχαν και καννενα γδαρσιματακι...

Ενα κομματι, απο το ρουχο τους...Το λερο και κομματιασμενο, πανω στην πληγουλα τους...

Και παλι πηλαλα...Μεσα στ αυτοκινητα...

Σαν τα μυγακια, γυρω απ τη λαμπα...

Σαν αγγελοι, της λειψης μας συνειδησης...

Οταν εβρεχε...

Μαζι με το δεκαλεπτο...Αρπαζανε και καμμια σφαλιαρα...Καμμια βρισια...Καμμια μουντζα...

Τα βρωμιαρικα...Τα αλητακια...Τα κωλοπαιδα...Οπου πεταγονται σαν τους διαολους...Τα νεγρακια...

Θα ..πατησεις κανενα...

Και θα το πληρωνεις μετα, για ανθρωπο...Το κωλοαλβανο...

Λες και φταιγανε αυτα...Που αργησες να ξυπνησεις, οδηγε...

Και σε βρηκε η κινηση...

Αλλοι παλι λεγανε...Οι εξυπνοτεροι...Οτι τα παιδια κοβουνε μονεδα, καθε μερα...

"Ως και τρια τεσσερα, δικα μας μεροκαματα"...

Κι οτι τα εκμεταλλευονται οι γονιοι τους...

Οτι...χαλανε τη Φυλη...

Και οτι δεν πληρωνουνε φορους...Κι οσα βγαζουνε τα στελνουνε στις παλιοχωρες τους...

Και χρεωνεται η πατριδα...

Και μια μερα...Σαν φυσικο μου φανηκε...Εγινε το κακο...

Απ τις εφτα παρα εικοσι...Κοκκαλωμενα τα αμαξια...Ως πανω στις τρεις γεφυρες...

Παλιοκαιρος...Χιονονερο, και γλιτσα στη ασφαλτο...Τετοιες γιορτινες μερες, θαρρω ητανε...

Ανοιξε ο οδηγος τις πορτες, και βγηκαμε οι "βιαστικοι", και πηγαιναμε "ποδαρατοι" να μη γραψει η καρτα "κοκκινα"...

Και περνωντας απο το Ροσινιολ...

Ητονε, κοσμος πολυς μαζεμενος, και κοιταγε....Επηγα κι εγω...Αν και ηξερα τι θα δω...

Ενα...μισολιωμενο κεφαλακι,οχταχρονου..Κατω απο ενα φορτηγακι...

Και γυρω...

Σκορπισμενα πακεττα χαρτομαντηλλα...

Ποτισμενα στο νερο και στο αιμα....

Τον εσπωξε, ενας προφυλακτηρας...Καθως πεταχτηκε, το διαολι...

Και επεσε στις ροδες του φορτηγου...Κανεις δεν εφταιγε απο μας...

Το αλλοδαπακι εφταιγε, Γαμω το Ξισταυρι του, χρονιαρες μερες...Γα μω τη φαρα που το γεννησε γαμω...Και θα παρει και τον ανθρωπο στο λαιμο του τωρα...

Που πηγαινε για το μεροκαματο...Ειπανε...

Την αλλη μερα...

Ολα ο κευ...

Τα αυτοκινητα πηγαινανε ανετα...

Και κανενα παιδακι, δεν αφησε στα φαναρια το Υπουργειο...[που υπηρχε και την προηγουμενη βδομαδα...Πριν το κακο...]

Αντε, γιατι...Ουγκαντα καταντησαμε...Με ολους αυτους, που ηρθανε εδω...Τους βρωμιαρηδες..

Ειπανε...

Τι επαθε το μαγουλο σου καλε....Τσιριξε η γυναικα μου....

Τιποτα, καλη μου...Μια του βαρεσα μ ενα ξυλο...Και πριστηκε...

Γιατι, καλε το βαρεσες το κεφαλι σου με το ξυλο...;;

Για να μη ποναει απο μεσα....Να ποναει απ εξω...Να παρηγοριεμαι λιγο...

Γιατι το ...ηξερα...Και τιποτα δεν εκανα....Το αφησα να γινει...

Και τωρα ποναω...Γαμω το ξησταυρι μου...Χρονιαρες μερες...

Ποναω...

Συγγνωμη Χανς, φιλε....

Δανειστικα τον τιτλο...

Αλλα το "παραμυθι" ειναι δικο μου....

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΙ......

ΠΟΙΟΙ ειναι λοιπον οι προοδευτικοι;;

Αυτοι που τρεχουνε στις συγκεντρωσεις των μικρων κομματων;;

Αυτοι που δεν πιστευουν σε οικογενειες και θρησκειες;;

Αυτοι που ντυνονται με τη μοδα;;

Αυτοι που υποστηριζουν τους μεταναστες;;

Αυτοι που σεβονται τους γκαιη...;;

Αυτοι που ειναι φυσιολατρες..;;

Οι φτωχοι;;...Οι αστοι;; Μηπως οι ανεμελοι, αυτοι που ζουν μονοι;;

Οι μορφωμενοι;; Οι αγραμματοι;;..Οι νεοι..;; Οι εμπειροι..;;

Η μηπως οι αναρχικοι..;; Οι περιθωριακοι;;

Οι εργατικοι..;; Η Οι αρνητες της μισθωτης εργασιας...;;

Κι αυτοι που ειναι αντιθετοι με τα παραπανω...Ειναι οι λεγομενοι συντηρητικοι..;;

Υπαρχει τελικα αυτος ο διαχωρισμος..;; Η στη φαντασια μας ειναι ολα...;; Και τρεχουμε να βαλουμε ΟΛΟΥΣ σε κουτακια...Και απ εξω, μια ταμπελιτσα...Να οργανωσουμε, και να ξενοιασουμε..;;

Και κατι αλλο, που νομιζω βασικο...

Μπορει καποιος...Που οργανωθηκε, σε μια κατηγορια...Να αλλαξει..;;

Ο παπας να γινει...Υλιστης...Ο πλουσιος να ...Φτωχυνει...Ο αριστερος...Να ψηφισει ΜΝΗΜΟΝΙΟ...;;

Και κατι ακομα...

Εκ γεννετης, ειναι καποιος...Ετσι..Η αλλοιως...Η οι εμπειριες, οι παρεες, η γυναικα του, τα

παιδια...Η ιδιοκτησια, η το χρημα σε διαφθειρουν..;;

Και γενικωτερα....

Τι ειναι ο ανθρωπος..;;

Μια ολοκληρωμενη, διανοητικη οντοτητα...Που επιλεγει συνεχως, βασει της λογικης, τα πιστευω του..;;

Η μια πλαστελινη....

Μια ζυμη...Που περιμενει τα χτυπηματα του φουρναρη, για να παρει το σχημα της στιγμης..;;

Και μετα, ενα αλλο πλασιμο, μια αναγκη, μια καταστροφη, μια απογοητευση...

Να τονε σπρωξει σε αλλα μονοπατια...Σε αλλες θεωρησεις, και Πιστευω...;;;

[η το αντιθετο...Μια επιτυχια, μια Μερσεντα...Ενα σπιτι με πισινα...Να τον κανει να πιστευει οτι ειναι"ο εκλεκτος"...;;

Εδω σας χρειαζομαι...

Θελω τη γνωμη, οσων προαιρεισθε...

Για να δω, τελικα...

Αν ολες αυτες οι αποριες...

Εχουν απαντηση...

Σας ευχαριστω...

Και καλες γιορτες...[παλι...Εμεις οι νησιωτες, ευχομαστε και χαιρετιωμαστε, σε καθε ευκαιρια...Μας "ανεβαζει" και δεν κοστιζει...]