ΙΣΡΑΗΛ...ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ...

Στις 31 Μαιου του 2010...Στην αναρτηση μου με την αλεπου και τα αλοπουδακια...

Τα ειχα πει ολα τοτε...Για το Ισραηλ...

Και δεν αναφερθηκα μονο στο κρατος...Αλλα και στα συμφεροντα του τεραστιου Ισραηλινου Λομπυ παγκοσμια...Με τις επιχειρησεις...Τις πολυεθνικες..Τις τραπαζες,Τις"αγορες" τα διεθνη κεφαλαια και τις εταιριες αξιολογησης της πιστοληπτικης ικανοτητας της καθε χωρας...

Ειναι γνωστο σε ολους...Οτι με τη φανερη και αξεπεραστη μεθοδο τους οι Ιστρηλινοι...Καταφεραν να συγκεντρωσουν, απο πολυ παλια...Μεχρι και σημερα...Τα λεφτα μας ολλωνων...Στις τσεπες τους...

Προσεξτε....Δε λεω οτι τα εκλεψαν...Τα κερδισαν...Τα επενδυσαν...Εφτιασαν και συντηρησαν το παγκοσμιο τραπεζικο συστημα...θεσμοθετησαν την αγοραπωλησια του χρηματος,Δημιουργησαν και ανεπτυξαν τα χρηματιστηρια αξιων, και γενικα..Συνεβαλαν πολυ στην παγκοσμια αναπτυξη...

Ομως...Στον...αντιποδα...

Ενα μεσο συναλλαγων...Το χρημα...Το "αναβαθμισαν" σαν πραγματικη αξια...

Δεν αρκεστηκαν στην ανταλλαγη ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ με λεφτα...

Αλλα προχωρησαν σε ανταλλαγη χρηματων με χρηματα...[τοκοι]...

Αυτο ειναι και το βασικο λαθος που εγινε στην αναπτυξη του συστηματος, οπως το ζουμε σημερα,κατα τη γνωμη μου...

Γιατι το χρημα, σαν μονο του...Δεν παραγει κατι, για να αυξανεται,απο μονο του...

Και ετσι...Χρησιμοποιει την παραγωγη...γι αυτο...Εκμεταλλευεται το κερδος απο την παραγωγη αγαθων...

Καθε αγοραστης δηλαδη, πληρωνει ενα μερος απο τα κερδη του...Σ αυτον που του δανεισε

τα λεφτα, για να κανει την αγορα...

Και το ποσοστο αυτο αυξανοταν...Οσο οι αγοραπωλησιες, αναπτυσσοταν...

Ενα κιλο ψωμι, λοιπον αξιζε,στο τελος...Οσο κοστισε η παραγωγη του...ΣΥΝ

το δανειο για την αγορα των μηχανηματων...

Το δανειο για την αγορα των πρωτων υλων...

Το δανειο για κεφαλαιο κινησης...

Το δανειο για το αυτοκινητο διανομης...

ΚΑΙ τα κερδη...Ολων των μεσαζοντων, που συνηψαν τα δανεια αυτα...

Τελικα δηλαδη...Πολυ περισσοτερο απ οτι κερδη αποκομιζε ο ψωμας...

Και ωφελη πολλα περισσοτερα, απ οσα αποκομιζε ο καταναλωτης, του ψωμιου...

Και φτασαμε τελικα...Παρ οτι υπαρχει καταναλωση...Να μη συμφερει πλεον η παραγωγη προιοντων...

Να μειωνονται οι μισθοι...

Να μειωνεται, τελικα και αναγκαστικα η καταναλωση...

Και να εχουμε την κριση...

Ετσι νομιζω...

Γιατι...Εκει οφειλεται η δυνατοτητα του Κινεζου εργατη να ΖΕΙ...Με το ελαχιστο μεροκαματο που παιρνει...Μπορει να αγορασει τα απαραιτητα του...Με τα χρηματα αυτα...Αλλοιως δεν θα δουλευε...Θα διαμαρτυροτανε, οπως ο Τυνησιος η ο Αλγερινος εργατης...

Ενω εδω...Στην Ελλαδα...Ο ελληνας εργατης...ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να αγορασει τα απαραιτητα του...Με το μισθο του...Γι αυτο φωναζει...

Κανενας δε θα μιλαγε...Αν τα λεφτα του τον εφθαναν...

Και ουτε θα ενδιαφεροταν για αξιοκρατια και δικαια κατανομη αγαθων...Αν ειχε δουλεια...

Για ολη λοιπον την βαβουρα αυτη...Που ωνομασαμε κριση...Ενω δεν ειναι παρα...

Αδυναμια εξευρεσης των απαραιτητων χρηματων για να ζησουμε....

Σε σχεση παντα...με τις τιμες των προιοντων που εχουμε αναγκη...

Θεωρω αποκλειστικα υπευθυνους...

Αυτους που εμπορευθηκαν το χρημα...

Τον κοπο του παραγωγικου εργατη...

Για να κερδιζουν...Χωρις να παραγουν...

Σκευτητε...

Ποσο πιο ευκολα θα ζουσαμε ολοι, χωρις δανεια...Χωρις επιπλαστη ιδιοκτησια...Χωρις χρεη...

Ποσο πιο ευκολα, θα καταλαβαιναμε τα ελαττωματα μας...

Αν δεν μπορουσαμε να κανουμε ενα μεγαλο εργο...Χωρις να "πιασουμε" τους κλεφτες της εφοριας...Αν ολα τα εργα...Γινοταν με τα δικα μας τα λεφτα...Και οχι με δανεικα...

Ποσο πιο ευκολα...Και οι ιδιοι οι "πλουσιοι"....Θα καταλαβαιναν, οτι αυξανοντας το μεροκαματο...Αυξανουν στην ουσια...Την δυνατοτητα, να κερδισουν και οι ιδιοι...

Απο την καταναλωση των προιοντων που παραγουν...

Δεν συμφωνειτε...;;;

Αυτους λοιπον τους τυπους...

Που εφευραν την τραπεζα...Το δανειο...Το χρημα..Την επιταγη...Το χρεος ολλουνων μας...

Εμεις τωρα τους θελουμε, φιλους και συνεταιρους...

Τους απλωνουμε χειρα φιλιας και συνεργασιας...

Τους...εμπιστευομαστε να κανουμε δουλειες μαζι...

Ενω τους ξερουμε ΓΜΤ....Τους ξερουμε πολυ καλα...Χιλιαδες χρονια τωρα...

Υπηρξαμε και συνεγατες τους...Και υπαλληλοι, και "φιλοι" και διασωστες τους...Οτα τους κυνηγουσανε...

Και σωσαμε πολυ περισσοτερους απ αυτους...Απ οτι οι "λιστες" των διωκτων τους...

Μα δεν ειναι τρελλο....;;;

Τι λετε..;;;

[Μη με κατηγορησετε για ρατσισμο...Αναφερομαι σε συμφεροντα...Οχι σε ατομα...Τα εχω ξαναγραψει πολλες φορες αυτα...]

Ο ΓΑΜΟΣ...

Σαν γνησιο "παιδι των λουλουδιων"...μετα την αναγκαστικη "ενηλικιωση"μου...

Ποτε δεν καταλαβα την συγχρονη εννοια του γαμου...

Ο γαμος...Γινοτανε, ως τωρα...Για την προστασια των περιουσιακων στοιχειων του ζευγαριου...

[η διπλη ιδιοκτησια...Καλυπτε μερικα σφαλματα του..Ενος, απο τους δυο]

Ακομη...Θεμελιωνε την "ανεξαρτησια" και την "ενηλικιωση" των νεων[ιδιαιτερα των κοριτσιων] απο την πατρικη δικτατορια...[στη συζυγικη δικτατορια..]

Ακομη...Εδινε την "ευκαιρια" στη μανα...Να ασχοληθει αποκλειστικα με το σπιτι και την ανατροφη των παιδιων...[θεωρητικα] αφου ο συζυγος..."υποχρωνοταν" να θρεφει την οικογενεια...

Ακομη-ακομη...Εβαζε το ζευγαρι...Να "αποδεχτει" Ωρισμενους θρησκευτικους κανονες...

"ους ο Θεος συνεζευξεν...Ανθρωπος μη χωριζετω"....

"ου μοιχευσης"

Και αλλα τετοια....Αστεια και καταγελαστα...Τα οποια και απερριφθησαν...Ως πληρως ανεφαρμοστα, γελοια και ψευδη...

Ειναι γνωστο...Οτι το διαζυγιο...ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ...Για τους Χριστιανους, με βαση τους Νομους της εκκλησιας...Πλην ομως...Ακομη και οι παπαδες...Το καταλαβαν αυτο...Και

πεταξαν απο το παραθυρο τους Κανονες...Μπροστα στην πραγματικοτητα...

Ποιος ειναι λοιπον ο λογος...Που επιμενει να υφισταται...Ενας τετοιος δεσμος ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ..;;

Γιατι θεσμοθετειται και ισχυροποιειται...Ακομα και απο τα ομοφυλα ζευγαρια...Σαν...

Επιδιωξη της ευτυχιας...Σαν συμβολαιο αγαπης...Σαν κολωνα στηριξης του κοινωνικου συνολου...;;;

Σημερα...Ουτε διπλη ιδιοκτησια υφισταται...

Ουτε προιωα συμβολαια...

Ουτε ο πατερας μπορει[και να ηθελε] να εξασφαλισει τον "επιουσιο"

Ουτε τα παιδια εξασφαλιζονται [προτιμαται το πωλητηριο του συμβολαιου γονικης παροχης]

Ουτε "αποκλειστικοτητα" υπαρχει στις σχεσεις...[και αν υπαρχει..Δεν απορρεει απο το γαμο]

Ουτε τιποτα...

Μονο μια τελετη...Που και αυτη, πλεον δεν ειναι υποχρεωτικη...[πολιτικος γαμος]

Η μια ...φορολογικη δηλωση...Που και αυτη πεθαινει..με την φορολογικη ταυτοτητα...Αλλα φαινεται...Οτι οι ανθρωποι, δυσκολευονται να χωνεψουν την αληθεια...Να ενηλικιωθουν...

Να μαθουν να "ακουμπανε" μονο σε πραγματικες αξιες...Οχι σε μυθους...Οχι σε χαρτια...

Και ποιες ειναι οι πραγματικες αξιες λοιπον..;;;

Μα βεβαια...Αυτες που εξ αρχης κατηγορηθηκαν σαν ανυπαρκτες, και μυθευματα...

Αυτες που φοβουνται ολοι οι αρχοντες και οι παπαδες...Ολων των θρησκειων...

Αυτες που υπερισχυσαν, πολεμων...Καταστροφων...Προσφυγιας...Φτωχειας...Διωξεων, φυλακισεων,εκτοπισεων,βιασμων,επαναστασεων και καθε ειδους αναταραχων...

Τα ανθρωπινα συναισθηματα και τα αισθηματα...

Αυτα που υμνηθηκαν απο τους σοφους...Και τους Μεσσιες...

Αυτα που φερνουν τον...Αναρχικο στην Εκκλησια...

Αυτα...Που βαλανε στο Χιππη....Κοστουμι και γραββατα...

Και κανανε την ξεκωλη,Γερμανιδα τουριστρια...Ελληνιδα μαμα...

Που υπαρχουν...Στου γονιου το βλεμμα...Στην ορκομωσια στο στρατο...

Στην απονομη των πτυχιων...

Στα Χριστουγεννα...

Στο χαδι μου...Σ εσενα...Παιδι μου...Οταν κοιμασαι...

Μονο αυτα υπαρχουν...

Για παντα...

ΣΥΜΒΙΩΣΗ...ΖΩΗ ΚΑΤΩ ΑΠ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΕΓΗ..

Και παμε τωρα στο "ψαχνο"...

Οταν διαλεξει πια κανεις το συντροφο του...

Οταν τον εχει τσεκαρει...Τον εχει εμπιστευθει...Και ερθει πια η ωρα...Να τον δει..Απο την αλλη του μερια...Την αληθινα...αληθινη...

Εδω..Γινονται και τα περισσοτερα λαθη...Ας πουμε μερικα...

ΤΑ ΑΓΟΡΙΑ....

Συνηθως...Μπαινουν στη συμβιωση...Για πρακτικους λογους...

Για να μη πληρωνουνε..ξενοδοχεια...

Για να μη φορανε...Προφυλακτικα...

Για να εχουνε...Πλυμμενα ρουχα...

Για να παραστησουνε τον..αντρα...

Τα κοριτσα παλι...Μπαινουν στη συμβιωση,για τους εξης λαθος λογους..

Για να μη συχναζουν σε ξενοδοχεια...

Για να "απαλλαγουν" απο τους γονεις τους...

Για να"δεσουνε" το δεσμο τους,μην τους φυγει...

Για να "δειξουνε" τις ικανοτητες τους μες το σπιτι...

Για να "παραστησουνε" τις προχωρημενες...

Γι αυτο...Στο δυνατο αυτο τεστ πραγματικοτητας...Αποτυγχανουν...Σχεδον ολοι...

Και δεν αποτυγχανουν...Γιατι σε κατι φταιει ο αλλος...Οπως λενε...

Αλλα...Γιατι ξεκινησαν για λαθος λογους...Η σε λαθος χρονικη στιγμη...

Διοτι, φιλοι μου...Η συμβιωση...Πρεπει να γινεται...ΜΟΝΟ για συναισθηματικους λογους...

ΟΧΙ για πρακτικους, πεζους και...Ανοητους, πολλες φορες...Η συμβιωση..Δεν λυνει προβληματα στο δεσμο...ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ προβληματα...Χιλιαδες προβληματα...Που λυνονται ΜΟΝΟ με ενα οπλο...Το συναισθημα.....

Εσυ αγορι...

Πρεπει να εχεις τη δυναμη να ΔΩΣΕΙΣ ψυχη...Οχι μονο λεφτα...

Αλλα παραλληλα να εχεις και τα απαραιτητα λεφτα...Οχι να ζητας...

Γιατι θα "πεσεις" πολυ στα ματια του συντροφου...

Πρεπει ΑΛΗΘΙΝΑ να μην μπορεις να αντεξεις...Χωρις την αλλη...

Οχι να θελεις να την εχεις προχειρη...Ουτε δουλαρα...Ουτε μαννουλα αλλη θα βρεις...

Κι εσυ κοριτσι...

Περισσοτερη..ψυχη εσυ πρεπει να δωσεις...

Και περισσοτερη δουλεια, στο σπιτι...Δεν ειναι τωρα εδω κανεις...Για να μαζευει..Να συμβουλευει, να συμπληρωνει,να προγραμματιζει...Αυτα εχουνε πλεον τελειωσει...ΕΣΥ πρεπει να τα εχεις τελειωσει...Δεν τα χρειαζεσαι πλεον...Εχεις μεγαλωσει...Πολυ πριν να γεννησεις..

Πρεπει να γινεις...Μαννουλα...Για το συντροφο σου...Δυστυχως...Ετσι ειναι...

Και ταυτοχρονως...Πρεπει να δουλευεις...

Για να μη γινεις...Η γιαγια σου...Ζητουλας, για το ψωμι και τα τσιγαρα...

Και να μενεις....Και ομορφη...Οσο περισσοτερο μπορεις...

Για να μη γινεις η....Μαμα σου...Με τα μπικουτι και τη ρομπιτσα...

Και πια ειναι λοιπον η λυση..;;Να κατσουμε με τη μαμα,ως το γαμο.;;

Μα οχι βεβαια...Το παιδακι-κατικοιδιο,ειναι δεκαετιες που καταργηθηκε...Δυστυχως...

Γι αυτο...Η γνωμη μου ειναι...

Οτι για να πετυχει μια συμβιωση...Ενα ζευγαρι...που μενουνε μαζι...

Πρεπει ο καθ ενας τους...Να ζησει μονος σαν ΜΠΑΚΟΥΡΙ...Σε δικο του σπιτι...

Τουλαχιστον δυο χρονια...Κι αν σε αυτο...επιτυχει...

Μονο τοτε να παει να συμβιωσει...ΟΧΙ για το σπιτι...Αλλα για αυτον/ην που θα ειναι μεσα...

Για τη μυρωδια της αγκαλιας του...

Για τη ζεστασια του/της στο κρεββατι...

Για την τρυφεραδα του/της στην αρρωστια του/της....

Τοτε μονο..

Θα μαθετε και το..Καλο το σεξ...Το σεξ,οπως το θελει ο αλλος/η...Οχι το εγωιστικο...Το δικο σας...Αυτο θα ειναι και το πιο μεγαλο σας δωρο...Το σεξ, που αρχιζει με γελια...Με μαξιλαροπολεμο...Με κυνηγητο, στο σαλονι...Με καβγα...Με φαγητοπολεμο....

Και τελειωνει...

Με κοινο μπανιο...

ΣΧΕΣΗ..ΓΑΜΟΣ..ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ..

[Να μη νομισει κανεις, οτι χρησιμοποιω την τυχη μου..Για να κανω το μαστορα..

Απλα τις αποψεις μου για το θεμα λεω...Με αφορμη,οσα διαβασα προ ημερων σε καποιο ιστολογιο...]

Δεν ειναι βεβαια μονο τυχη οι οποιες σχεσεις...

Ειναι και ο τροπος που τις κανεις, και κυρια, ο τροπος που τις συντηρεις...

Βρηκες δηλαδη την σχεση που σου κανει...Ως που εισαι διατεθειμενος να φθασεις για να μην τη χασεις;;

Ποιες γωνιες, τουΔΙΚΟΥ ΣΟΥ χαρακτηρα, πρεπει να σπασεις με το καλεμι, για να "χωρεσει"

ο αλλος ανθρωπος, στα θελω και τα πρεπει σου...;;;

Μ αλλα λογια δηλαδη...Ποσο "αλλαζεις" εσυ για χαρη του;;

Η γνωμη μου ειναι...[οσο κι αν φαινεται χαζο αυτο] Οτι πρεπει να αλλαξεις ΟΛΙΚΑ...

Να ζεστανεις, με την αγαπη σου, τοσο πολυ το ειναι σου...Ωστε να "ακουμπησει" τελεια, πανω στον αλλο...Να εξομοιωθεις...Να γινεις"κλωνος" του...Να αφεθεις...

Αλλα δεν τελειωνει η προσπαθεια εδω...Δεν κερδιζεις την ευτυχη σχεση, με την αφεση...

Αντιθετα...Η μαχη, τωρα αρχιζει...

Οταν ο αλλος, αντιληφθει, οτι δεν εισαι διατεθειμενος, για μαχη...Οταν δηλαδη, του αφαιρεσεις το δικαιωμα, να σε θεωρησει.."αντιπαλο"...Και οταν αυτο, το κανεις οσο πειστικα, και τοσο χρονο,οσο χρειαζεται...

Ο αλλος θα...χυθει...Και θα "καταλαβει" ολο το χωρο σου...Θα γινει αφεντης...και στη δικη σου υπαρξη..και θα αρχισει να"κυβερναει" Τοτε θα δεις, την πασα αληθεια...

Αν γινεις"αορατος" και "ανυπαρκτος"...Θα δεις, πως φερεται, ο αλλος, οταν δεν εισαι μπροστα...Οταν αφηνει τα..οπλα του [δηλαδη, οσα κανει για να φανει μπροστα σου] και θα

δειξει τον αληθινο εαυτο του...Τον χαρακτηρα, που θα φαινοταν...Σε μια τελεια παραδοση...

Τοτε...

Θα δεις και την εικονα που εχει αυτος/η για τη σχεση...

Αν εκμεταλλευτει ΟΛΟ το χωρο που αφηνεις...Ειναι ενας εγωιστης...Ενας αφεντης, που ΑΥΤΟ θελει απο τη σχεση...Να κυριαρχει...Αν αποφασισεις να μεινεις σε μια τετεια σχεση...Πρεπει να εχεις σοβαρο προβλημα, στο πως ΕΣΥ βλεπεις τον εαυτο σου...

Μια σχεση...Μονοπαντη...Δουλοκτητικη...Οχι μονο δεν εξασφαλιζει τη σχεση...Αλλα τη σκοτωνει...Η στη βαρεμαρα θα οδηγησει τον κτητορα...Η στην εκμεταλλευση τον δουλο...

Διαλεξε...

Αν, δεν καταλαβει ΟΛΟ το χωρο σου...Αλλα ασχληθει με το να καθωρζει τα"συνορα" του,

και βαζει σκοπιες, και φρακτες ολογυρα σου...Ετσι θα ειναι και παντα, και για παντα...

Ειναι ο ανθρωπος που ανατραφηκε, με πρεπει και με διδαχες...Ειναι ο τυπολατρης και ο...

'ψευτικος'...Αν εσυ δεν θελεις,ενας 'δασκαλος' να σε 'ορμηνευει' καλοπροαιρετα, σ ολη σου τη ζωη...Πρεπει να φευγεις...

Αν παλι...Ταυτοχρονα με τη δικη σου υποχωρηση...Αυτος/η πανικοβλητος/η...Υποχωρησει, στη δικη του'γραμμη'...Δεν παλαιψη και δεν αγωνιστει για σενα...Τοτε...Ετσι θα ειναι παντα...

Δεν θα εχει..Δεν θα μπορει...Να παρει τις αποφασεις, και να διαλεξει δρομο...

Θα ζητησει τη συμβουλη απο τριτους[μαμα, αδερφη, φιλους...] και αυτοι θα ειναι και για παντα...'συνεταιροι' στη σχεση....

Τι απομενει λοιπον..;;

Απομενει εκεινος/η που θα σε πιασει, και θα ζητησει τις εξηγησεις...

Αυτος που θα 'εντυπωσιαστει' με την αλλαγη σου...Αλλα δεν θα την θελει...Αυτος που θα πραξει....Υπερ σου...Χωρις να ειναι 'υποχρεωμενος' να το κανει...

Δυστυχως...Μονο ο τελευταιος τυπος...Κανει για κατι σοβαρωτερο, απο δυο ποτα στο μπαρ...

Αυτος βλεπει, καταστασεις, που πρεπει να 'πολεμηθουν' απο δυο, για να νικηθουν...

Αυτος, ειναι διατεθειμενος να ΔΩΣΕΙ...Οχι μονο να παρει...Αυτος βλεπει μελλον...

Και κατι τελευταιο...Και σπουδαιοτερο...Εχω δει πολλους φιλους...Και ιδιαιτερα φιλες...

Να παιδευονται χρονια και χρονια...σε σχεσεις αναξιες τους...Με μιαν ελπιδα-παραμυθα...

Οτι ο αλλος θα...αλλαξει....

Η οτι αυτοι θα τον αλλαξουν...

Η οτι ο γαμος θα τον/την αλλαξουν...

Η [το χειροτεροτερο] οτι τα παιδια θα τον/την αλλαξουν...

Παιδια...

Δεν γινονται αυτα τα πραγματα...Κανενας ανθρωπος δεν αλλαζει, ριζικα χαρακτηρα με τη σχεση..Το γαμο..Την οικογενεια...[γυναικας, τεμπελης, λαμογιο, καλοπερασακιας, μαμακιας,

ανευθυνος, ανωριμος, εγωιστης, τυραννος κ λ π ] Το πολυ να 'ελτιωθει' καπως..η για λιγο διαστημα...Η αρχικη κριση που θα κανετε....Θα ισχυσει και για παντα...

Επισης...

Μην τρεχετε σε μαμαδες, σε μπαμπαδες..Σε φιλους, σε γνωστους, σε συγγενεις, να παρετε γνωμες για τη σχεση σας...

Μονο εσεις ξερετε τι νοιωθετε, και ποσο εξαρτημενοι ειστε με τη σχεση...Κανενας αλλος...

Και κανενας δασκαλος, δεν θα ειναι εκει...Να αποφασιζει, σωστα..Για το ατομο σας, παντα...

Οσο πιο νωρις, αρχισετε να...Μαθαινετε απο τις κουτσουκελες που θα κανετε...Τοσο λιγωτερες...μπανανες θα πατησετε...

Δυστυχως, παλι, ειναι η πιο αυστηρη νομοτελεια αυτο...

ΜΑΧΑΙΡΑΙΝΑ...ΤΟ ΠΙΟ ΚΟΦΤΕΡΟ ΜΑΧΑΙΡΙ...

Ποιο να ειναι αραγε, το καλυτερο γεγονος του χρονου που περασε..;;[για μενα εννοω]

Το οτι ο Μαχαιρης αποφασισε να φτιασει μπλογκ...

Το οτι ο Μαχαιρης γνωρισε τοσο καλο κοσμο στο Ιντερνετ..;

Το οτι ο Μαχαιρης ευτυχησε να δει..αληθεια..ολα τα παιδια του να μπαινουν στο Πανεπιστημιο..;; [και πολυ πιο ανετα απ οτι νομιζε οτι θα γινει...]

Το οτι ο Μαχαιρης..Ακομα και σ αυτη την ηλικια...Μαθαινει τους ανθρωπους...Και ακομη και τωρα...Χρειαζεται κανεις να...Ξεσκαρταρει...;;;

Οχι φιλοι μου...

Το καλυτερο γεγονος...Που απο παντα υπηρχε...και αποδειχτηκε ΚΑΙ τωρα, το πιο.σπουδαιο...

Ειναι η κωλοφαρδια μου...

Στην επιλογη συντροφου...[τοτε] πριν τριαντα ενα χρονια...

Που φαινεται τωρα...

Γιατι τα γαιουδουρια...Οπως εγω...Που δουλευουν απο τα..δεκα τους...Με τεχνη στα χερια...

μαθημενοι να σερνουν το καρροτσι, αγογυστα...Στο"ανεκδοτο" της ζωης...

Με τις αξιες να σου τριβελλανε το μυαλο..Και με τη νησιωτικη τιμιοτητα και την ευθυμια..

Και με το...Κατιτις τους...Αφημενο με αγαπη...Απο τους γονεις και τους παππουδες...

Ειχαμε απο παντα ΠΟΛΛΕΣ επιλογες...

Και ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ επιλογες...Κοπελλες οπου κανανε πολυ καλες οικογενειες...

Με καλα παιδια...Και δεμενα σπιτια...

Ομως εγω...Σταθηκα, απ ολους οσους γνωρισα...Ο τυχερωτερος...Ο πιο καλοπαντρεμμενος..

Αυτος που εφτιασε, το πιο μεγαλο, το πιο γερο, το πιο σταθερο σπιτι...

Και δεν το λεω αυτο...

Επειδη εχτισα την πιο μεγαλη βιλλα, της περιοχης...

Ουτε, γιακουζι εβαλα...Ουτε πισινα...Ουτε φανταχτερα Ιταλικα πλακακια...

Ουτε στο γκαραζ μας...Καθεται η Μερσεντα...Τα Οπελ και τα Αουντι...

Ουτε στα χωρια μας...Εγιναμε Κοτσαμπασηδες...και προεστοι...

ΑΛΛΑ...

Αυτη η κυρια...Η συντροφισσα μου...

Που εχει πιο πολλα ενσημα, ακομα κι απο μενα...

Που δουλευει αδιαλειπτα...Ακομα και μετα τη συνταξη...Και μετα που πιασαν τα παιδια, δουλειες...

Οδηγησε το σπιτι μας, ως τωρα...Μονο σε νικες...

Παρα...Τους σεισμους...Τους πνιγμους...και τους καταποντισμους...Που μας βρηκαν..

ΑΥΤΗ ειναι η αιτια...Που ακουω τα προβληματα...Ολων των φιλων, και των γνωστων...

Κουνωντας το κεφαλι...Με συγκαταβαση...Και τρομο...

Περιουσιακα...Γρινιες...Σογια...Ανατροφη παιδιων...Αλλες σχεσεις...Εγωισμοι..Γκομενιλικια..

Κριση της..Τριτης ηλικιας...Αποξενωση...Κριση...

Εμεις τα αφησαμε..Εξω στον διαδρομο...Μαζι με τα παπουτσα, και το μπουφαν...

Εμεις μαλλωνουμε...Μονο για το τηλεκοντρολ...Για το φαι που εφαγα τη νυχτα παλι...

Για τη ρακη...Που "εξατμιζεται"...

Για τα χερια μου...Που ειναι "μακρυα"και ολο την πειραζω...[πορνογερε..δεν ντεπεσαι τα κοριτσα...περιμενε να φυγουνε...]

Και γελαμε δυνατα...

Και πιτσιλιωμαστε με το λαστιχο του κηπου...

Και κοιμωμαστε αγκαλια σφιχτη..

Δοξα σοι ο Θεος...

TA TEIXH...ΚΑΙ ΟΙ ΦΡΑΚΤΕΣ...

Απο μικρο παιδι...Θαυμαζα τα τειχη...

Ειχα και μια μεγαλη συλλογη απο φωτογραφιες...

Τειχη,γυρω απο πολεις...

Οχυρα...Με πολεμιστρες και κανονια...

Καστρα πανυψηλα...με παχιες πετρες...Πολλα απο τα οποια ησαν..χιλιαδων ετων...

Τα τειχη του Αστεως των Αθηνων...

Τα Μακρα τειχη...

Τα Μεσαιωνικα καστρα...Που ακομα και το...Χωριο μου...Εχει ενα...

Με ταξιδευαν στο χρονο...

Φανταζομουνα...Ιπποτες σιδεροφρακτους...Ηρωες πολεμιστες...Γιγαντες..Δρακοντες...Αρχοντες,

ευγενικους...Δυνατους Βασιλιαδες...

Ομως...

Μεγαλωνοντας...Ολο μαθαινα, καινουρια πραγματα...

Πηγαινα και εκδρομες σε τετοια καστρα...Με το σχολειο...

Μπηκα και μεσα...Σε μερικα απο αυτα...Και ατενιζα απο τις πολεμιστρες...

Τις φανταστικες ορδες των βαρβαρων...

Τους στολους των πειρατων...

Τις..μοιρες των Τριηρεων...Που εφθαναν για να τα κουρσεψουν...

Ακομα...

Εμαθα,αργοτερα...Οτι το μεγαλυτερο ανθρωπινο εργο...Σ αυτον τον πλανητη...

Ειναι ενα τειχος...

Τοσο μεγαλο...Που φαινεται κι απο τη Σεληνη...[η απο το διαστημα, δεν θυμαμαι καλα..]

Χιλιαδες ανθρωποι...Εκατονταδες χιλιαδες...Οικοδομουσαν επι παρα πολλα χρονια...

Αυτο το τειχος...

Ετσι...Ρωτησα τον δασκαλο μου...[θυμαστε...Αυτον τον κοκκαλιαρη με τα πατομπουκαλα...]

Γιατι βρε παιδι μου...

Τοσες ζωες χαμενες...Τοση ενεργεια...Τοσα υλικα..Τοσοι επιστημονες...Τοσα λεφτα...

Για να φτιαχτουνε τα τειχη...

Τα καστρα...Τα οχυρωματα...Τα μοναστηρια...Γιατι τοση εννοια...Και ανασφαλεια...

Και κεινος μου ειπε...

-Μα βεβαια...Ολα αυτα γινηκαν...

Για να κρατησουν τους πειναλες, τους φτωχους, τους ριγμενους...ΕΞΩ...

Και να προστατεψουν τους..Αφενταδες...Τους πλουσιους..Τους βολεμενους..ΜΕΣΑ...

ΧΩΡΙΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ ΑΥΤΟ....

ΠΑΝΤΑ....ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ...

Τα τειχη...Κουρσευοταν...

Και οι πειναλες μπαιναν παντα μεσα...

Μα με το ξιφος...Μα με την πονηρια...Μα με το χρημα..Μα με την προδοσια...

Στο τελος...Αποδειχτηκαν αχρηστα...Ολα τα τειχη και τα καστρα...

Απο τις Μυκηνες...Ως τη γραμμη Μαζινο...

Το παλιοκουμμουνι...

Με "ξενερωσε" λοιπον τελειως απο τοτε...

Και τα συχαθηκα τα αχρηστα τειχη...

Και ολα τα....Ειδη....Φρακτων.....Ναρκοπεδιων και συνορων...

Που παντα εχουν "κερκοπορτες" φτιαγμενες...

Και στο τελος...Οι βαρβαροι θα περασουν...

....ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ.....

Καθως η βαρια σιδερενια πορτα εκλεινε πισω του...Σηκωσε, ως τα αφτια το γιακα του παλιοπαλτου του...Αποφυλακιστηκε...Εβγαινε στην "εξω" κοινωνια σημερα...Γαμωτο...

Περονιαζε το κρυο...Αβασταχτο...Και χειροτερα, αν ειχες και κρυα...Παγωμενη ψυχη...

Εβγαλε απ το λερο ταγαρι, που ειχε περασμενο στο λαιμο..Ενα σκουφι...Που ειχε φτιασει..

Απο το μανικι ενος σκισμενου πουλοβερ...Το φορεσε βιαστικα...κι αρχισε να βαδιζει σκυφτος..

Ξεμειναμε κι απο παπουτσα...Ειπε θλιμμενα στον..Εαυτο του, κοιτωντας τα χιονια που μπαιναν, λασπη, στα λιωμενα αρβυλλια του...Τρια,τεσσερα νουμερα μεγαλυτερα του...Πρεπει να βρουμε καποιον να κλεψουμε αμεσα...

Κοιταξε γυρω...Ητανε κι αλλοι κρατουμενοι που βγαινανε μαζι του...Αλλοι μοναχοι..Σαν αυτον..

Αλλους, καποιος να τους περιμενει...Ενα χτυπημα στην πλατη...Ενα χαμογελο..Ενα ζεστο ρουχο.

Αλλα γι αυτον...Κανεις...

Αμαρτιες γονεων παιδευουνε τεκνα...Ειπε...Ειχε πολλα χρονια να τον νοιαστει καποιος αυτονε...Απο τοτε που αποφασισε κι αυτος..Να μη νοιαζεται πια για κανεναν...

Για κανενα πουστη...Ελεγε οργισμενος...Για κανενα πουστη...

Γιατι ειχε σκυλομετανοιωσει..Για ολα του τα αισθηματα...Γιατι ολοι τονε περιμενανε στη γωνια να λαθεψει...Γιατι παντα ενοιωθε ριγμενος και αδικημενος...Γιατι παντα του δειχνανε ολοι...Ποσο παρεισακτος...ποσο αντιπαθητικος...Ποσο κακος ητανε...

Και αληθεια ητανε κακος...

Και εβριζε, και μαχαιρωνε, και εκλεβε, και εφτυνε...Και εδερνε...Χτυπουσε, μετα ματια κλειστα..Οποιον πλησιαζε κοντα..Οποιον τυχαια περναγε κοντα του..Οποιον τον κοιταζε πολλη ωρα...

Και πληρωνοτανε κι αυτος με ξυλο..πολυ ξυλο..Απο ολους...

Και μαζευοτανε τα βραδια...Κατω απο γεφυρες...Μεσα σε κουτες...Να γλυψει τις πληγες του..Σαν αγριμι...Σα ζωο της αγριας ζουγκλας της πολης...Σαν αρουραιος των βοθρων...

Γιατι, κανενας πουστης...Ποτε δεν του εδωσε το δικαιωμα...Να αιστανθει σαν ανθρωπος...

Γιατι τον φτυσανε πρωτα οι αλλοι ολοι...Γιατι τον πεταξανε στο δρομο...Σα σκουπιδι...

Ναι...Σκουπιδι...

Ενα σκουπιδι που κρυωνε και πεινουσε...Ενας αποκληρος..Ενας αστεγος...

Ενας βρωμιαρης αλητης...Που ειχε,απο καιρο παρει διαζυγιο με την πουτανα την κοινωνια...

Ειχε καμμια ωρα που βαδιζε,ασκοπα στους δρομους...Τα δαχτυλα των ποδιων, και των χεριων του αρχισανε να μουδιαζουνε, απο το διαολοκρυο...

Τα αυτια και η μυτη...Και να τα εκοβε..Αιμα δε θα εβλεπε...Εψαχνε απελπισμενα...Μια τρυπα να μπει...Καπου πιο ζεστα...Πιο απαγκιο...Και κατι να..Φαει...Κατι, οτι ναναι...Να αντεξει την παγωμενη νυχτα που ερχοτανε πανω του...Απειλητικα...

Αρχισε να...Νοσταλγει τη φυλακη...

Μπορει να τον σαπιζανε στο ξυλο...Αλλα θα ειχε καποια ζεστη...

Καποια στεγη...Κατι να φαει...

Μια χεστρα...Ενα μπανιο...Να πλυνει εστω τα χερια...Το προσωπο του...Με λιγο χλιαρο νερο...Μια σαπιοκουβερτα...Να σκεπαστει τη νυχτα...Να σωθει...Εστω για λιγες ωρες...

Ηξερε τι επρεπε να κανει...Θα ληστευε και θα εγδυνε...Κανενα ξεμοναχιασμενο γερο...

Η απελπισια...Χτυπουσε με βια στα μελιγκια...

Βγηκε απο τις σκιες...Πλησιασε ενα σκουπιδοκαδο...Και αδραξε βιαστικα ενα κομματι μυτερο

Σπασμενο τζαμι...

Το τυλιξε με ενα κουρελι...

Και το βαστουσε σφιχτα...Μεσα στην τσεπη του κουρελιασμενου του παλτου...

Τωρα...

Του ελειπε μονο ενα θυμα...Καποιος που θα πληρωνε...Για οσα η ζωη...Τον ειχε κρινει αυτον σαν ενοχο...Αδικα...Δικαια...Δεν ειχε σημασια πια...Μονο η πεινα ειχε σημασια...

Βαδισε, κατα την εκκλησια...Εκει ειχε τσουρμο τους ηλιθιους γερους...Θα αρπαζε εναν απο τους τελευταιους...

Κρυφτηκε στον αυλογυρο...Μεσα σε μια φουντωτη συσταδα...Και περιμενε...

Περιμενε, σαν τον πεινασμενο,αρρωστο, μοναχικο λυκο...

-Ελα Νικο...Μ ακους..;;..Νικο...Ξυπνα ρε...Νικο...Ελα...Κεντρο...

-Τι θε ρε...Τι φωνα...Πρωι πρωι...;;;..

-Ελα Νικο...Παρασκευας εδω...Απο το σκουπιδιαρικο...Ακους..;;;

-Ακουω...Παναθεμα σε...Ακουω...Ετσι που σκουζεις...Που εισαι...

-Στην εκκλησια...Στον αγ Αντωνη...Στην πλατεια...Πισω στο δρομακι..Ακους...

-Ακουω,ειπα,διαολε...Τι θες...;;;

-Ελα..Νικο...Φερε τ αμαξι...Ελα δω...Τωρα, λεω...Σου χω πεσκεσι...

-Τι ναι ρε...Καννα στρωμα;;..Καννα σωμιε...Καννα καναπε φερανε;;...

-Οχι ρε...Ενας αστεγος...Ειναι μισοσκεπασμενος με το χιονι...Τονε βρηκα παγωμενο...Διπλα στους καδους...Εδω ειναι και η αστυνομια...Ελα παρτονε μωρε...Ελα...

-Νταξει ρε...Ερχομαι...Πεθανε απο το κρυο..;;

-Οχι ρε...Ενα τζαμι κρατουσε...Και του κοψε το χερι...Πεθανε απο αιμορραγια...Ελα παρτονε..

-Νταξει ρε...Περιμενε εκει...Ερχομαι...Πεσε και στους μπατσους να φτιακουνε τα χαρτια...

Ερχομαι....