Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

ΑΥΤΟΚΤΟΝΑΝΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ...!!

Λοιπον εδω ειμαστε παλι...!!
Δευτερα..Χαρα και εργασια...!!

Φερε ΛΟΛΑ τη λασπη...!!
Και το αλφαβηταρι..Εγινε ψηφιακο...
Και η Ιστορια...Εγινε προαιρετικο...
Και το Πανεπιστημιο...Εγινε..Αριστοκρατικο...
Και το ΜΑΥΡΟ μεροκαματο...Εγινε..Γενικο...!!
Το χαρατσι εγινε...Παντοτινο...
Και το γελει ο...Εγινε..Πατριωτικο...

Γελαστε φιλοι...
Αφηστε πισω την δοτη μιζερια...

Δεν θα μας πληρωναν οι εργοδοτες...
Αν δεν ηταν ο πλουτος τους...Ολος δικος μας...
Αν εμεις, μπορουμε...Να δουλεψουμε πολυ...Η Λιγο...
Τετραωρο η Οκταωρο...
Συνεχεια η ...Διακεκομμενα..
Πρωι η και απογευμα...
Με μουτζουρες και λασπες....
Η με σφραγιδες και μολυβια...
Αν εμεις μπορουμε...
Να κουνησουμε και να λυγισουμε..Να καμφθουμε και να Απελευθερωθουμε...
Να δουλεψουμε ΜΑΥΡΑ...Η Και..ΛΕΥΚΑ...
Δυσκολα, ευκολα.η και νυχτερινα...
Επικινδυνα...Η και..Γραφειοκρατικα...!!
Με τα χερια η και...Διανοητικα...

Μια ειναι η αληθεια...

Αυτοι απλα...Δεν μπορουν να δουλεψουν...

Δεν μπορουν να παραγουν...!!!

Και επειδη και το.."παραμυθι" με τις μηχανες ΣΙ ΕΝ ΣΙ...Τα ρομποτ...!! που θα αντικαταστησουν τον εργατη...
Εληξε αδοξα...!!
[μια και καμμια μηχανη ποτε..Δεν θα σκεφτεται, ουτε θα διακρινει...]
Επειδη καμμια μεταλλαγμενη καλλιεργεια...
Δεν μπορεσε να φτιαξει..ΓΑΛΑ,απο τα χορτα...Οπως η προβατινα...!!

Παιδια...Πιστεψτε το...
Περα απο τις δοτες και δηθεν κρισεις και τις απειλες τους....

ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ...!!
Εμεις, απο το δικο μας καρβελι..[λαικιζω,σαν τη Λιανα..] Τους δινουμε να φανε...!!

Κι αν σημερα...Με την επιφαση του οποιου χρεους τους...
Μας κοβουν το ψωμι...
Αυριο...Θα αναγκαστουνε να το ξαναδωσουν...!!

Και μονο αν εμεις, τους επιτρεψουμε...Θα συνεχισουν να ζουν...!!

Ελα..ΚΥΡΙΑΚΟ...!! Και σεις οι αλλοι Κυριακοι...Με τις αστυνομιες και τα στρατα σας...
Ελα λοιπον να με βγαλεις..ΨΕΥΤΗ...!!
Ελα...!!
Σε προκαλω, και σε ξεφτιλιζω..Ελα...!!
Ελα να πιασεις την Τσιμπιδα, το σφυρι...Το Πιλοφορι, το τιμονι τον κασμα...
Και το..Αεροτρυπανο του ανθρακωρυχου...!!

Ελα γελοιε...Ξεσφιξε τη γραββατα...Παρε στα ροζ χερακια σου..Την ΠΕΝΣΑ...
Την ταναλια..Το λαδοτηρι...
Τη βελονα εστω της ραφτρας...!!

Μητε το βελονακι της λαλης μου..Αχρηστε..Δεν μπορεις να πιασεις...!!
Μητε τις κοττες μου..Δεν μπορεις να ταισεις...!!

Μου ελεγε καποτε...Ενας περηφανος..Μαοικος εργατης...!!..Αρβανιτης...!!
-Να ειχα ενα πολυβολο...!!..
-Τι να το κανεις,γελαγα εγω...Να "καθαρισεις" τα αφεντικα;;;
-Οχι ρε...Χαζε Σταλινικε...!!..Μου ελεγε...Τους εργατες...!!...Ναι...Τους εργατες θελω να καθαρισω...!!..Να μην αφηκω κανεναν...!!!..Ολους χαμω να τους ξαπλωσω...!!
.....Και μετα..Να βλεπω....!!
Τα αφεντικα, που θα αυτοκτονανε...Και θα πεθαινουν απο την πεινα...!!
Σοφε...
Γερο ανοητε..Φιλε...!!..Συναγωνιστη...!!
ΠΟΤΕ δεν θα ξεχασω...Την αρμυρη σου αυτη κουβεντα...!!

6 σχόλια:

  1. Τα δύο πρώτα κομμάτια της
    ανάρτησης σου,διεκδικούν θέση
    στον κατάλογο των ποιημάτων!!!
    Καλό βράδυ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σημερα ΦΡΕΖΙΑ...
    Ξυπνησα κεφατος και τραγουδησα...
    Τραγουδησα τα ονειρα μου...
    Που ειναι ο εφιαλτης, για καποιους αλλους...!!
    Ετσι ειναι η ζωη...
    ΚΟΚΚΟΤΑ...!!
    Και τη νικη...Η τη χασουρα...Τη γευεται ο καθ ενας συμφωνα με τις πραξεις του...!
    Εδω ειναι η κολαση..Για μερικους ομως..Ειναι και παραδεισος...!!
    Καλη ευκολια, στη δουλεια μας να εχουμε..!!
    Με υγεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολλές φορές έχω σκεφτεί πως τη χειρωνακτική δουλειά που κάνω, και όχι μόνο ό,τι παρουσιάζω στο μπλογκ, αλλά πολλά ακόμα, δεν μπορεί να την κάνει οποιοσδήποτε. Είναι φορές που λέω εντάξει ρε οικοδόμε χαλάρωσε, δεν κάνεις και κάτι σπουδαίο, υπάρχουν άλλοι που κάνουν πράγματα πολύ-πολύ σπουδαιότερα από εσένα. Κι άλλες φορές, όταν γνωρίζω μερικούς δήθεν σπουδαίους, ιδιοκτήτες οικοδομών, λέω από μέσα μου, αν τον ρωτήσω αυτόν τον σπουδαίο, από τι υλικά αποτελείται η λάσπη, θα ξέρει την απάντηση;
    Μάλλον όχι. Τι θέλω να πω. Ο καθένας είναι ταγμένος κάπου, επαγγελματικά. όλοι δουλεύουμε για κάποιον, ακόμα και οι αυτοαπασχλούμενοι. Άρα παράγουμε όλοι για τα αφεντικά.
    Το ερώτημα είναι ποιος έχει ανάγκη ποιον. Το αφεντικό έχει δικά του τα μέσα παραγωγής. Ο εργάτης τα χρησιμοποιεί. Αν ο εργάτης για κάποιο λόγο αρνηθεί να δουλέψει, το αφεντικό πάει χαμένο. Αν τώρα ο εργάτης διώξει με τις κλωτσιές το αφεντικό, και απαλοτροιώσει τα μέσα παραγωγής, μπορεί να γίνει ο ίδιος "αφεντικό" της δύναμής του και η ζωή συνεχίζεται. Για τον εργάτη και για το πρώην αφεντικό, που έτώρα γινε κι αυτός εργάτης, για να ζήσει.
    Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Eυχαριστω για το σχολιο σου,φιλε οικοδομε..
    Μου δινει την εθυκαιρια,να ορισω και γω απο την πλευρα μου..Ποιος ειναι ο εργατης..Και ποιος τ αφεντικο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μάστορα καλημέρα...έγραψες πάλι..
    Έτσι ακριβώς όπως τα λες...το θέμα μας όμως
    είναι...που βρίσκονται τα ρημάδια (τα λεφτά μας!)
    να πάμε να τα πάρουμε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΕΛΕΝΑ..
    Τα λεφτα μας ειναι στις τσεπες των αφεντικων...
    Και θα ειναι εκει...Για οσο καιρο τους θεωρουμε εμεις απαριτητους...
    Και τα...Αλλα μας λεφτα...
    Κεινα που πληρωνουμε με τους φορους μας..[αμεσα]
    Και ολα κεινα που συγκεντωνονται..Απο ΦΠΑ..Απο βενζινες..Πετρελαια,τσιγαρα,ρευματα[εμμεσα]
    Κι αυτα στις ιδιες τσεπες θα πηγαινουν...Οσο εμεις το επιτρεπουμε αυτο με την ψηφο μας και με την ανοχη μας...!!
    Μακαρι...Καποια μερα...
    Να καταλαβουμε, να νοιωσουμε τη δυναμη, τη δικη μας...!! Ωστε να παρουμε και τα λεφτα μας πισω...!!
    Γι αυτο...
    Ο Μπαρπα Χαριλαος ελεγε...!!
    "Αν νοιωσουν καποτε τη δυναμη τους τα βοδια...
    Αλλι και τρισαλλι στους..ανθρωπους"..

    ΑπάντησηΔιαγραφή