Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

H ΞΕΝΗΤΕΙΑ....

Μουντο, σαν και το σημερινο ητονε, το απογεμα ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΣΑΠΙΑΣ μερας...
Εκατεβηκαμε με τη μανα...Στον Πειραια...
...Ετρεμε, το χερακι της, που με κρατουσε...!
Και η καρδια, σπαρταραγε στα στηθια...!!
Οπως και η δικη μου...
Ητανε, η μερα, που θα εφευγε...
Θα εφευγε, για παντα...Αυτος..Ο αδερφος μου θα εφευγε...
Επηγαινε, να κυνηγησει το ονειρο του...Εκει στην Ξενητεια...Στην ..Αμερικη...
Επαιρνε και το Δεσποινακι του μαζι...Και την κορη του...Εφευγαν ΟΛΟΙ...!!!

Μηπως...Δεν ειναι κι αυτος ενας θανατος...
Ναι θανατος...!!!...Στο 1960 ειμαστε...Γι ανθρωπους σαν κι εμας...Ηταν ...ΑΔΥΝΑΤΟ,ΕΝΤΕΛΩΣ...
Να κανουμε ταξιδι, να παμε να τον δουμε...!!
Αδυνατο,εντελως, να μπουμε σε αεροπλανο...Μονο οι..Ωνασηδες, μπαινανε...
Αδυνατο, εντελως, να παμε και με πλοιο...Εξω απο καθε προσδοκια...Να πληρωσουμε τα ναυλα, και τα εξοδα, του ταξιδιου...Επρεπε να μας τυχει το...Λαχειο...!!!
Ουτε κι αυτος, βεβαια, μπορουσε να ερθει...!!
Εκτος, αν δεν"εβρισκε" το ονειρο του...Αν δεν "επαιρνε την πρασινη καρτα"...
Και τον...Διωχνανε...!!
ΤΙ...;;;
Να...Ευχηθουμε, να αποτυχει...;;;
Τοσα λεφτα...Τοσα χαρτια...Τοσα τρεχαματα...Μηνες, τρεχαμε, για να παει...Τωρα, να λεμε να αποτυχει..;;..
Με τι καρδια..;;
Πως να αντεξει, την μαυρη πεινα...!!
Πως να ξαναπαει να μεινει στο δωματιο, διπλα στο εργοστασιο...
Πλιθινο...Μονοκαμαρο...Και απο διπλα, αλλο ενα...Μισο κουζινα...Μισο καμπινες...
Και η πορτα στη μεση, με χαρμποτ...Και ξυλα,απλανιστα, απο τα κιβωτια με τα νηματα...
Και απο πανω...Λαμαρινα, κυματιστη...
Να γινεται το χειμωνα, παγωτο...Και το καλοκαιρι φουρνος...!!
Και η μασινα με τα ξυλα...
Κι αμα βρεξει...Να βγαινεις...Εξω, για να μη βραχεις...!!
Εικοσπεντε χρονω...Και τα δοντια του κατεστραμμενα...!!
Και το μωρο...Παντα αρρωστο...

Οχι...Καλυτερα να εφευγε...Να πεθαινε...Να μην τον ξαναβλεπαμε ποτες...
Για να μπορεσει να ζησει...
Για να μην πεθανει ρε...
Γι αυτο...!!!
Εκουναγαμε τα μαντηλια...Εκεινη τη Σαπια μερα...Μεχρι που το καραβι...Αυτο το τεραστιο πλοιο...Χαθηκε, σαν κουκκιδα περα...!!

Μια ωρα μετα...
Επηρα της μανας μας το χερι...Και την τραβηξα, να σηκωθει απο χαμω...
-Ελα μαννουλα...Παμε...Εφυγανε πια...Παμε...!!

Εσηκωθηκε...Σιγα-σιγα...Και περπαταγε, σιγα...!!!
Σαν...Σε κηδεια...[Φτου]
Και με το προσωπο της...μαρμαρωμενο...Εκοιταγε το κενο...!!!

Τρεις μηνες, μετα...Επηγαμε στον ΟΤΕ στην Πατησιων, να παρουμε τηλεφωνο...Εκει...Στην Αμερικη...!!!
Οταν εφωναξανε το ονομα...Εμπηκαμε μαζι στο ξυλινο κουβουκλιο...
Σηκωσε το ακουστικο, τρεμοντας...
-ΝΙΚΟΛΑ....!!!

Εγελασε, μια στιγμουλα...
Και μετα, επηρε παλι να κλαιεει...Να κλαιει...

Αυτη, οπου δεν εκλαψε...Ουτε οταν την πυροβολησανε, στου Μερλιν...
ΑΥΤΗ....


Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

Η ΨΥΧΟΚΟΡΗ...

Αντιθετα με τις Δουλες...Που ερχοταν απ το χωριο...Συνοδεια του..Γονεα, με σκοπο να πανε σε συγκεκριμμενο σπιτι...[πολλες φορες τα πλουσιοσπιτα..διερρεαν στο χωριο την επιθυμια τους για καινουριο..Υπηρετικο προσωπικο, σε..επιλεγμενες οικογενειες που βρισκοταν σε αναγκη..]
Αντιθετα με αυτες, λοιπον..Οι ψυχοκορες...Εθεωρουντο..Τυχεροτερες...!!
Διοτι δεν επηγαιναν σε..αγνωστους, αλλα συνηθως, σε συγκενεις...
Συγκενεις, κοντινους...[θειους, θειες, ακομα και ξαδερφια των γονεων..] Που ειχαν ερθει στις πολεις..Πριν απο μερικα χρονια...Και ειχαν..Προκοψει...!!
Προκοβω...Την εποχη εκεινη, εσημαινε...Οτι με πολλα-πολλα βασανα...Ειχαν καταφερει να
ανοιξουν τις δικες τους μικρες επιχειρησεις...Η τα μαγαζια...Η τις βιοτεχνιες...
Επικεφαλεις βεβαια, σ αυτη τη λογικη...Ησαν οι Ηπειρωτες, που...μετεφεραν τους φουρνους τους στην πολη με επιτυχια, που ακομα και σημερα φαινεται...
Αλλα και οι..πετροχτισταδες...οι ταρσανατζηδες, οι σιδεραδες...Οι Μαρμαραδες,[Για αντρες]
Και οι..υφαντρες, οι ραφτρες, οι μοδιστρες,και οι ..μαγειρισσες..[για γυναικες...]
Ακομα υπαρχουν οι..ονομασιες, των συνοικιων που κατοικησαν, οι πρωτοι, απ αυτους, που ηρθαν..μαζικα, καλεσμενοι ακομα και για τα δημοσια εργα...[Αναφιωτικα...Μυκονιατικα]
Με τη γενικευση της..Αστυφιλιας, και τη δημιουργια των πρωτων βιομηχανιων...
Δημιουργηθηκε, η πρωτη κριση..Στεγης...
Κι ετσι...Ηρθαν κατα χιλιαδες, οι οικοδομοι...Που μεχρι και σημερα...Ειναι ο ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ
της αναπτυξης της ελληνικης οικονομιας...
Οι ψυχοκορες λοιπον...Ησαν οι κοπελλες, που ηρθαν για να μαθουνε, μια τεχνη...
Και να επιβιωσουνε...Μια και το μεσεμποριο, και ο μικρος κληρος...Εκανε αβιωτη την επαρχια στην Ελλαδα...
Κι αυτες, οπως και οι δουλες...Ηταν ΑΜΙΣΘΕΣ...
Δουλευανε δηλαδη, για να φανε...Και για καποιο χωρο να κοιμηθουνε...Τους ηταν..αγνωστη εν πολλοις...Η αμοιβη στην εργασια...
Ηπρεπε, να γινουνε, μετα απο χρονια δουλειας, παραμαστοροι...Η παραμαστορισσες...Για να
παρουνε, καποια λεφτα..
Και βεβαια...
Καθως οι..μαστοροι...Ξερανε την τεχνη εμπειρικα...Δεν "δειχνανε" κι ολας...!!!
Επρεπε, μονος σου...Κι ενω η δουλεια...ετρεχε, γυρω σου...Να παρατηρεις, τον μαστορα...
Και να μαθαινεις...
-"Βλεπε να μαθαινεις"...Ηταν η κουβεντα, που ακουγες συνηθως...Κι αυτη ηταν, ολη κι ολη η διδασκαλλια...
Κι αν εκανες και καποιο λαθος...Πολλη και σκληρη τιμωρια, σε περιμενε...!!!

Ακομα θυμαμαι...Καποιο μολυβι...Που εξυσα, σ εναν τροχο...
Και την.."κατραπακια" που ακολουθησε...
Το κεφαλι...Βροντηξε, πανω στον προφυλακτηρα...!!!...
Κι ολοι οι μαστοροι, παραμαστοροι, βοηθοι και παραγιοι...
Σκασανε στα γελια...!!! [ξεφτιλα που ποναει, περισσοτερο απο τη...φαπα...]
Στο μοδιστραδικο παλι...Και στο παπουτσαδικο...
Οι μαστορες..."τσιμπαγανε" τις ψυχοκορες...Με τις βελονες...!!!
Η "κλεινανε" τα ζεστα νερα...Η τα κρυα...Στα μαγερικα...Κι επρεπε να κανεις τη λαντζα, με το κρυο...Η το καυτο νερο...Αν εσπαγες, κανενα πιατο...Καμμια σουπιερα, η καμμια πιατελλα...!!

Ετσι...Η εργασια της ψυχοκορης...Δεν ειχε ωραριο...!!! Ουτε του ψυχογιου[παραγιου]...
ΗΘΕΛΕΣ να δουλευεις...Οσο γινεται περισσοτερο...Μεχρι να μαθεις...Να γινεις..παραμαστορας...Βοηθος δηλαδη του..μαστορα...Η της μαστορισσας...Και να μαθεις επιτελους...Τα "μυστικα" της δουλειας....

Οταν η ψυχοκορη...Εμαθαινε, να "κοβει με το πατρον"...Η να "παιρνει προβα το φορεμα" πανω στην πελατισσα...
Καμαρωνε και τα πρωτα της λεφτακια...!!!
Αφου ειχε ραψει...Χιλιαδες κουμπια και κουμποτρυπες...
Αφου ειχε στριφωσει...Χιλιομετρα ολοκληρα...υφασμα...
Ειχε σιδερωσει και γαζωσει...Φορτηγα, απο φορεματα...!!!
Ειχε πλεον παρει....Πτυχιο...!!!
Ενα ...χαρτι..αορατο...Τοσο ομως δυνατο...Και σταθερο...Πιοτερο, κι απ τα σημερινα πτυχια..
Των Πανεπιστημιων και των σχολειων...!!

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

TA NEA ΠOY XANONTAI...

Πολλες φορες εχω πει...Να "αποδελτιωνω" τις εφημεριδες..Να κρατω τα νεα, οταν πια δεν
νοιαζουν κανενα...Οταν χανονται...Και εξαφανιζονται στη ληθη, της εμπορικης προωθησης...
Φαινεται..Κανεις, δεν νοιαζεται πια για την ενημερωση...
Εχουν προσληφθει "ειδικοι" που αναλυουν, απο πειρα, η απο σπουδες, δεν γνωριζω...
Τι μας ενδιαφερει...Και τι οχι...
Μας ξερουν, πιο καλα απ τη μανα μας, αυτοι οι "ειδικοι"
Και ξερουν, απο τα γεγονοτα της ημερας...
Ποια θα μας δωσουν να τα..."φαμε" και ποια...Οχι...
Ποια γεγονοτα..."πουλανε" και ποια ειναι για..."πεταμα"...

Αυτοι ειναι οι "ειδικοι" που φερανε την εφημεριδα σε θεση...Μονο πουλημενη σε ανομα...η νομιμα συμφεροντα...Να μπορει να ζει...
Και μονο με τα δωρεαν ΝΤΙ ΒΙ ΝΤΙ με σοφτ πορνο ταινιες να πουλαει...!!!

Αλλα ο σκοπος κι ο στοχος...Των "ειδικων" αυτων...Δεν ητανε να καταλυσουνε την εφημεριδα...Οπως νομισα κι εγω αρχικα...Ητανε να καταλυσουνε την δικη μας κριση...
Την αποψη μας...Την δυνατοτητα ενημερωσης μας...Απο την εφημεριδα...!!!

Εβλεπα...
Τον πατερα μου, να παιρνει την εφημεριδα καποτε...
Αυτην που ειχε επιλεξει σαν καλυτερη, κατα τη γνωμη του...
Να καθεται στο...Τραπεζι της τραπεζαριας, το μεγαλο...
Να την...απλωνει μεγαλοπρεπα...Σ ολο το χωρο...Και να διαβαζει...Ωρες πολλες...!!!
Και ακομα τοτε...
Δεν προλαβαινε να τα διαβασει ολα...Και διαβαζε, ακομα και στο κρεββατι..Πριν να κοιμηθει..
[μονιμος καβγας με τη μανα...Που ενοχλουταν, απο το θορυβο, των φυλλων...
και το αναμμενο πορτατιφ στο κομμοδινο...]
Ακομα...Οταν δουλευα στο κουρειο...Θυμαμαι τους...αξιοτιμους κυριους...μορφωμενους της γειτωνιας...Που αγοραζαν...Πολλες εφημεριδες...Ακομα και...ολες...
Και δεν μπορουσε κανεις να τους τη βγει σε συζητηση...Μια και ηταν ενημερωμενοι για ολα...

Και ηταν τοτε η εφημεριδα...Μια εργατομανα...
Με εκατονταδες, υπαλληλους και εργατες...Που δουλευαν στη Λινοτυπια...Στα μαρμαρα, στα
πιεστηρια...
Με ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ...Που δουλευανε..αμισθι...Και περιμενανε, μια καταξιωση...Απο τους
αναγνωστες...Για να παρουνε...πεντε δεκαρες...!![Αφηνω που, για να γινεις..σωστος
δημοσιογραφος...Επρεπε να...Αντεχεις και το ξυλο...]
Ακομη...Δουλευανε, δεκαδες κοπελλες στις γραφομηχανες...Λογοτεχνες, φιλολογοι, διορθωτες,
μηχανικοι και βοηθοι της τυπωτικης μηχανης...
Εργατες, στη διανομη και την σελιδοποιηση...
Και βεβαια...Οι εφημεριδοπωληδες...Στο δρομο...Που διαλαλουσαν και το εφταστηλο της πρωτης σελιδας...Της καθε εφημεριδας...
Ολοι αυτοι οι ανθρωποι του Τυπου...Που δεν παιρνανε πολλα λεφτα, αλλα ηταν...Εξεχοντες
πολιτες...Κατι πληρωνοταν...Δεν ειναι ετσι..;; Καποια λεφτα επαιρναν...Και μαλιστα, οι ειδικευμενοι...[μαρμαραδες, λινοτυπες, μηχανικοι...] πιο πολλα παιρνανε, απο τον εργατη εξω...Θυμαμαι καθαρα, οτι ενας καλος...εφημεριδοπωλης...Και δυο μεροκαματα τη μερα, μπορουσε να βγαλει...Και παραπανω ακομα...!!

Τωρα...
Που ολα ειναι...Αυτοματα και με κομπιουτερ...Καθαρα και..γρηγορα...
Που οι εφημεριδες,απο μονες τους, πηγαινουν...Ακομα και στο...Μανταλακι...
Που με τα δορυφορικα συστηματα...Τα λαπ τοπ και τα..αλλα ηλεκτρονικα...Μπορει να φτασει μια ειδηση...Απο την Κινα και την Ιαπωνια...Στην ελλαδιτσα, σε μηδεν χρονο...
Που το προσωπικο...Ειναι το ενα...δεκατο...Απο πριν...
Ολες οι εφημεριδες...Ειναι ...μεσα λεει...!!
Κι απ τις διαφημισεις...Ουτε η μιση εφημεριδα, δεν μενει...
Κριτικες, λογοτεχνιες και...Επιφυλλιδες...Δεν υπαρχουν πια...
Οι ειδησεις..Μισες και τηλεγραφημενες..Στεγνες και μαραμενες...Χωρις..Ζωη...Χωρις, αποψη και γνωμη...Χωρις εκφραση...Οποια εφημεριδα και να παρεις...Τα ιδια λεει...

Και μαθαμε και μεις ετσι...
Απλα να μαθαινουμε μια ειδηση, σαν τηλεφωνο...
Ακομα και μεγαλες ειδησεις...Χανονται για λιγο...Η και για πολυ...Η ακομα και για παντα...
Κανεις δεν μαθαινει...Το τελος...Μονο την αρχη...Το ΝΤΟΡΟ...Μετα..σιωπη...

Για να μενουν σελιδες ολοκληρες...Για ροζ διαφημισεις...
Διεθνη γραφεια συνοικεσιων...
Μεντιουμ χαρτοριχτρες και....Κρυσταλλομαντειες...

Και βεβαια...Το χρωμα του εσωρουχου της καθε...Αγωνιουσης, κοκκαλας...
Που σεργιανιζει τα....αρρωστα μπουτακια της...Ολη νυχτα...Γυρω γυρω....
Μπας και...Συγκινησει.....
Κανενα μοναχοπαιδι πλουσιου...!!!
Για να γινει, το παινιδακι του....Το κοινωνικο του επαθλο...
Για λιγες μερες, ισως....

KAΛΩΣ ΣΑΣ ΒΡΙΣΚΩ ΦΙΛΟΙ...

Καλως σας βρισκω λοιπον...
Με την επιστροφη, στα καθημερινα, και τα...Τετριμμενα...
Αφηνοντας,ενα κομματι μου παντα, πισω...
Εκει...Οπου θα ηθελα να μεινω...Αλλα, οι...αλλες επιλογες μου, το απαγορευουν...!!!
Γυρισα....
Για να ...μετραω, παλι αναποδα, απο αυριο...
Να αφαιρω, λεπτα και δευτερολεφτα...Βδομαδες και μερες...
Μεχρι να...ξαναπαω...!!!

Απιστευτο....Πως αυτη η καταραμενη μητρα...Η Αθηνα...
Μαζευει την ευτυχια μας...Σ Ανηλιαγα εργαστηρια...
Και το βλεμμα μας...Σε μαγικα, ηλεκρικα κουτια, βλακειας...!!
Για λιγα ΕΒΡΑ...
Που κι αυτα, τα μισα πανε...Σε ψευτικες αναγκες, και λογαριασμους...!!!

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ...ΛΑΖΑΡΟΥ...

Τι να λεει λοιπον η ανασταση του Λαζαρου;;
Στο σχολειο, μας λεγαν, οτι δειχνει την παντοδυναμια του Θεου...Που νικαει, οποτε θελησει
τις δυναμεις της φυσης...Μια και ο Θεος...Εφτιασε τη φυση, και τους κανονες της...Και μ ενα νευμα...Μπορει και να τους...Καταργησει...!!
Ειναι δηλαδη, λενε οι παππαδες...Μια επιδειξη δυναμης του Ιησου...!!!
Μια αποδειξη της Θειας φυσης Του...!!

Μπουρδες λενε...Και το ξερουνε, κι ολας...!!!Για δυο σπουδαιους λογους...
Αφ ενος μεν...Ο Ιησους, δεν φημιζεται, για τις επιδειξεις δυναμης...Ουτε..ακκιζεται να δειχνει την καταγωγη Του...Δεν εχει την αναγκη, σαν τον Ανδρεα Παπανδρεου, να κανει το...νευμα, στη Δημητρα, τοτε στο αεροπλανο, που επεστρεφε, απο το νοσοκομειο...Για να δειξει, οτι ειναι ο ΑΡΧΩΝ...!!
Αν το ηθελε αυτο...Στην Κυριακη των Βαιων...Δεν θα ηταν καβαλα στο γαιδουρι...Αλλα θα ...
Ιπτατο, επανω σ ενα νεφος χρυσης σκονης...Συνοδεια Ταγματων Αγγελων...Που θα εφεραν
και ρομφαιας, απο φωτιες, ενω θα ιπταντο και αυτοι...Γυρω Του...

Για να ...Κλασουνε μαλλια...Οι παντες...Και να εδραιωθει και για παντα, και αυτοματως...
Η βασιλεια Του επι της Γης...!!!
Κατι τετοιο περιμενουνε και οι Εβραιοι, να γινει...Και γι αυτο, τον φτυνουνε Τον φουκαρα...
Γιατι τους χαλαει ανεπανορθωτα...Την σουπα της Αληθινης Ισχυρης Θρησκειας, του Πανισχυρου Θεου, του Επιλεγμενου Λαου...Και αλλα φασιστικα...
Ενος Θεου..Δυναστη...Που, ναι μεν, χωριζει τα νερα, για να περασει ο Περιουσιος Λαος...
Αλλα σκοτωνει, αμεσως μετα...Τους Αιγυπτιους διωκτες...!!
Που...πεταει..ψωμια, απο τον ουρανο...Αλλα στελνει και τις ΔΕΚΑ πληγες, στον Φαραω...
Που...σωζει τον ΝΩΕ και την οικογενεια του...Αλλα σκοτωνει, ολους τους υπολοιπους...
Εναν...Κομματαρχη Θεο...Που φροντιζει μονο τους...δικους Του...Και εκδικειται σκληρα...
Ολους τους αλλους...
Εναν...Αναποφασιστο Θεο...Που θελει..χρονο, για να αποφασισει, αν θα επιτρεψει στον ανθρωπο να επιβιωσει, μετα τον κατακλυσμο...!!
Εναν Παντογνωστη...Που ..παραδεχεται, οτι κανει λαθη...!!
Μια...Και δεν παρεχεται δικαιωμα...πλασης, σε καποιον αλλον θεο...
Και τους Αιγυπτιους...Και τους αμαρτωλους...Και τους κατοικους των Σοδομων και Γομορρων...Ο ιδιος ο Θεος, τους επλασε..Και τους..κατηντησε ετσι που να χρειαζονται...Ολικη εξοντωση...
Μου κανει σαν Αμερικανος στρατηγος του σημερα...Ενας τετοιος Θεος...!!!
Αφ ετερου...
Ενας τετοιος Θεος, που...Χεζει τους κανονες της φυσης, που ο ιδιος εφτιασε...
Σ ενα, κατ ουσιαν.."επικοινωνιακο παιχνιδι"...Οπως η ανασταση του Λαζαρου...
Κινδυνευει να..."απομακρυνθει επικινδυνα" απο τους...ανθρωπους, που ζητουν ενα ΔΙΚΑΙΟ θεο...Και να γινει...Οπως ο Διας...Ο Ερμης και ο Αρης...!!
Ενας...Ανθρωπινος Θεος, με αδυναμιες, ανθρωπινες, οπως οι ελληνικοι Θεοι...Αδικος, και ισως
και...ερωτυλος...!!! Μια και ο Λαζαρος, ειναι απο το ΠΟΛΥ στενο περιβαλλον των πολυ κολλητων Του...!!!
Ομως, ας αφησω τις..παππαδιστικες, ερμηνειες...Τις ερμηνειες, των...Μεσιτων, του Θεου...
Και να πω, και τη δικη μου αποψη...!!!
Η γνωμη μου ειναι...Οτι καθε αλλο, παρα επιδειξη δυναμης ειναι η ανασταση του Λαζαρου...
Ειναι, ενα "μαθημα" για τους ανθρωπους...
Λεει, οτι το μοιραιο...Οπως ειναι ο αναποφευκτος, για ολους μας Θανατος...
Ακομα κι αν ειναι, τοσο.."οριστικο" και αμετακλητο, οπως αυτος ο θανατος...
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ.....
Μπορει, δηλαδη, ο ιδιος ο ανθρωπος...με την βοηθεια Του Θεου...[συνειδηση..]
Να Υπερβει το μοιραιο [θανατος] και να...Πλασει ο ιδιος, το μελλον αναλογως...!!
Καθε φορα, που ο ενσυνειδητος ανθρωπος...Υπερβαινει εαυτον και...ανασκευαζει το μελλον του...Ανασταινεται...Αναγενναται, απο την ανυπαρξια των σφαλματων του...
Και εχει, ακομη μια πιθανοτητα, δικαιωμα...Στην ευτυχια...!!!

Και μ αυτην την...Πρωτοποριακη...Και ισως..ανατρεπτικη ερμηνεια της αναστασης του Λαζαρου...
Φιλοι...Και αγαπημενοι διαδικτυακοι μου αναγνωστες...Σας ευχομαι...
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ...
Τις καλυτερες ευχες μου...Για ολους σας, και τις οικογενειες σας...
Και ειρηνη στον κοσμο...!!!
Μακαρι, να σας ερθουν ολα βολικα, να περασετε ομορφα, και να ειστε παντα, ολο χαρες...!!!
Για σας, φιλοι...Και καλο μου ταξιδι...
Τα λεμε, μετα το Πασχα παλι, οτα γυρισω....!!!

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

ΜΟΝΑΧΟΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΚΛΕΙΣΑ...

Ο Αλη Πασσας...Το θεωρουσε, το διχως αλλο...Τουλαχιστον περιεργο το γεγονος, με τον παπουτση, της γειτωνιας του...
Εδουλευε, νυχθημερο, στο υπογειο εργαστηρι του...Και καθε λιγο...Σταματουσε, αναστεναζε, και φωναζε....
ΜΟΝΑΧΟΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΚΛΕΙΣΑ...!!
Και ξαναεπιανε τη δουλεια του...Συνεχιζοντας αυτο το περιεργο τροπαρι...
Σε λιγο παλι...
ΜΟΝΑΧΟΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΚΛΕΙΣΑ....!!
Φωναζε παλι...Και αυτο, γινοτανε, ολη μερα...
Ερωτησε, ο Πασσας...Τους γειτωνες, και τους γνωστους...Εβαλε τους ανθρωπους του να μαθουνε...Αλλα τιποτα...Κανεις δεν ηξερε, γιατι ο παπουτσης...Εφωναζε, αυτη τη φραση...
Μονο εμαθε...Οτι η γειτωνια, τονε φωναζε πια, μ αυτο το προσωνυμι...
Ο "μοναχος μου την εκλεισα"...Ειχε γινει πια...Το ονομα του, του παπουτση..
Μια και δυο λοιπον...Λυωμενος απο την περιεργεια..Κατεβηκε στο υπογειο εργαστηρι του παπουτση...Και με το θαρρος του..Κατακτητη...Τονε ρωτησε,να μαθει την αιτια, που φωναζε
συνεχεια, αυτη τη φραση...
-Γιατι λοιπον...Φωναζεις συνεχεια,"μοναχος μου την εκλεισα" ορε, βλαμμενε Γκιαουρη..;;
-Πασσα μου...Οπου ο Αλλαχ να σου χαριζει, ολα τα αγαθα του ουρανου...
Και τα αγαθα σου...Καθε μερα, να γινονται, διπλα, και τριπλα...[ειπε δουλικα ο παπουτσης]
Μια μερα...Ειδα στον υπνο μου...Ενα μεγαλο και ζωντανο ονειρο...!!
Με πηρε, λεει ο Αγιος Πετρος, και μου εδειχνε, τους τοπους του Παραδεισου...
Εκει οπου πανε, οι ψυχες των ανθρωπω...Εκει οπου ειναι και το κουβερνο, του Θεου...!!
Με πηγε το λοιπον, σε μια μεγαλη αιθουσα...Οπου ητονε,στη σειρα...Χιλιαδες βρυσες...
Εκατομμυρια, διαφορετικες...Αλλες μεγαλες, κι αλλες..Μικρες...Και τρεχανε νερο, αλλες πολυ και γαργαρο...Σαν τη βρυση της Μεγαλης πλατειας της πολης...Κι αλλες...Μονο λιγες σταγονες...!!
Ερωτησα, λοιπον και γω...Τι ειναι τουτος ο τοπος...Ειπε θλιμμενα ο παπουτσης...
Και μου λεει το λοιπον ο Αγιος...Οτι ο τοπος αυτος, ειναι οι βρυσες, με την ΤΥΧΗ των ανθρωπω...Αμα ετρεχε η βρυση σου, πολυ νερο...Ειχες καλη τυχη, και οτι σχεδιαζες, θα ειχε καλη καταληξη, για σενα...
Αμα η βρυση σου...Εσταζε μονο...Τοτε η τυχη σου, θα ηταν κακη...Και ολη η ζωη σου, θα ηταν
μιζερη, και φουκαριασμενη...!!
Εζητησα, λοιπον αμεσως, να μου δειξει ο Αγιος...Τη δικη μου τη βρυση...!!
Κι αφου περπατησαμε, λιγο αναμεσα στις χιλιαδες, των χιλιαδων, βρυσες...Μου εδειξε ο Αγιος τη δικη μου...
Ηταν μια μικρη και αραχνιασμενη βρυση...!!
Καθε μια-δυο ωρες...Εσταζε και μια μικρη σταγονα νερακι...Σε μια πρασινισμενη, απο τη μουχλα, γουρνα...Ξερη και μαραμενη...
Αυτα ειπεν ο Αγιος...Και ξαφανιστηκε...!!!
Και εμεινα μονος, μπροστα στην κακοριζικη τη βρυση μου...
Επηρα, το λοιπον, ενα ξερο κλαδι απο ενα δεντρο, που βρηκα...Και βαλθηκα, να την σκαβω, τη βρυση μου...Μηπως και καταφερω, να τρεξει λιγο περισσοτερο νερο...
Ομως το κλαδι...Εσπασε μεσα στη βρυση...Και την εκλεισε τελειως...!!
Κι αυτη η σταγονα, που ετρεχε, καθε μιαν ωρα...Σταματησε, καθως την εκλεισα μοναχος μου με το ξεροκλαδο...!!
Γι αυτο φωναζω...
Μοναχος μου την εκλεισα...Την βρυση, της τυχης μου...Πασσα μου...!!

Ο Αλη Πασσας...Πολυ τονε λυπηθηκε τον φουκαρα τον Γκιαουρη...Οπου μονο για ενα ονειρο...
Ενομισε, οτι εκλεισε, η τυχη του...Και θελησε, να τον...Βοηθησει, χωρις ομως να φανει...
Βαζει λοιπον τον μαγειρα, του Παλατιου...Να φτιασει μια μεγαλη, θεωρατη παπια ψητη...
Και να γιομισει την κοιλια της...Με χρυσα φλουρια...!!
Μετα...Οι Ευνουχοι...Αφησανε την παπια...Μπροστα στο εργαστηρι, του παπουτση, και φυγανε, πριν ερθει αυτος...Την μαυρη νυχτα...Για δουλεια...
Παει ο παπουτσης,βλεπει την παπια, και λεει...
-Δεν ειναι αμαρτια του Θεου...Τοσο μεγαλη παπια...Να τη φαω μονος μου...!!!
Καλυτερα να την παω στην εκκλησια, να φανε ολοι οι φτωχοι Χριστιανοι...Να σχορεθουν και οι αμαρτιες μου...!!
Και περνει την παπια, και την πηγαινει, δωρεα στην εκκλησια, χωρις ποτε να μαθει, για τα φλουρια, μεσα στην κοιλια της...!!!
Ο πασσας, οταν εμαθε τα καθεκαστα...Πεισμωσε...
Παιρνει λοιπον, ενα πανωφορι...Γεμιζει, ολες τις τσεπες του με φλουρια...Και βαζει τους Ευνουχους...Να το αφησουνε, μπροστα στο υπογειο του παπουτση...
Καθως ηρθε ο τεχνιτης να πιασει δουλεια...Βλεπει το πανωφορι...και λεει...
-Δεν ειναι αμαρτια του Θεου...Να πεταξουν εδω, αυτο το πανωφορι...Καποιος μπορει να ζεσταθει φορωντας το...Και το παιρνει...Και το φοραει σ ενα φτωχο...Που περναγε τυχαια,
απο κει, εκεινη την ωρα...Ετσι...Ποτε δεν εμαθε...Για τα φλουρια, που ηταν στις τσεπες...!!
Ο Πασσας, οταν εμαθε τα γενομενα...Πεισμωσε περισσοτερο...!!!
Επηρε ο ιδιος...Ενα μεγαλο πουγκι...Το γεμισε με φλουρια...Και το αφησε, μπροστα και πανω στο γιοφυρι...Απ οπου ο παπουτσης, θα περνουσε, για να παει στο σπιτι του...
Και να μη το εβλεπε...Το διχως αλλο, θα "σκονταφτε" πανω του...!!
Κρυφτηκε, κι ο Πασσας, πισω απο ενα βατο...Και επεριμενε να δει τι θα γινει...!!
Βλεπει λοιπον τον παπουτση...Να ερχεται...Να φτανει ως το γιοφυρι...
Κι εκει...Δυο βηματα απο το πουγκι με τα φλουρια...
Κρυμμενος, πισω απ το βατο...
Ο Πασσας τον ακουει να μονολογει...
-Τοσα χρονια...Πηγαινω στο σπιτι...Περνωντας το γιοφυρι...
Ας παω και μια φορα...
Περνωντας απ το ρεμα...!!
Και λοξευει...
Και πεναει απο το ρεμα...Χωρις να δει...Το αφημενο πουγκι με τα φλουρια...!!

Ε τοτενες...
Ο Αλη Πασσας εμαθε πια...Οτι το γραμμενο του καθ ενος...
Δεν μπορει κανεις...Οσο δυνατος και πλουσιος και να ειναι...
Να το αλλαξει...

"Το πεπρωμενον φυγειν αδυνατον..."

-Ειναι ομως ετσι..;;
-Ποια ειναι και η δικη σας η γνωμη...;;


Σάββατο, 9 Απριλίου 2011

ΤΟ........ΑΝΤΙΤΙΜΟ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΛΑΣ..

Η Χαρουλα, την ειχε βαρεθει την κουβαριστρα, την αθλια...
Μια ζωη γεματη κουβαριστρες, γαμοτο μου...!!...Μου ελεγε...
-Να καθιζω στη ραφτομηχανη...Εφτα το πρωι...Και να σπροχνω,υφασματα, Κουρτινες, μαξιλαροθηκες, παντελονια...Καλυμματα, φουστες, μπλουζακια...Ως τις πεντε τ απογεμα...!!
-Και να σηκωνεσαι μονο για..κατουρημα, γαμοτο μου...!!!
-Αυτη ειναι η ζωη...;;..Μου ελεγε θλιμμενα...
Να ραβεις φορεματα...Και να μην εχεις λεφτα...Ουτε για ενα φορεμα...!!
Να φορας τα περσινα παπουτσα...Να τρεμεις, μη σχιστει το καλσον,που κανει λεφτα...;;

-Δεν θελω αλλο τετεια ζωη, γαμοτο μου...!!...Ελεγε και ερριχνε το μαλλι μπροστα...Να μη φανει το αγανακτημενο δακρυ..

-..Θελω να ντυθω...Να βαλω το φορεμα του Ταδε σχεδιαστη...Τα ..Ταδε παπουτσα, με το ψηλο τακουνι...!! Να ριξω και μια γουνα, απο πανω...
Να βαλω κοσμηματα...Και σκουλαρικια χρυσα...!!! Και με πετρες πολυτιμες και μεγαλες...!!
Να παω να ...κομμοθω, και να μακιγιαριστω...Σ ενα επωνυμο κομμωτηριο...
Να βγω εξω...Να φανει και το δικο μου το σωμα...Και να κανω καποια εντυπωση...
Να περιμενει η Μερσεντα...
Και να βγει απο μεσα...Ο ματσος...Που θα με οδηγησει και μενα στο ονειρο...

Σε κεντρα πολυτελειας...Κυριλε εστιατορια...Με Σεφ και γκαρσονια με την πετσετουλα στο χερι...
Να μου βαζουν Σαμπανια στο ποτηρι...
Και μετα....Σε κεντρα πολυτελειας, νυχτερινα...Με μεγαλες φιρμες...
Να χορευω και να πετανε για παρτη μου...λουλουδια ακριβα στην πιστα...Και να ανοιγουνε κιβωτια...!!
Την κοιταγα με θλιψη...Και πονο...Και για να μη φανει, το δακρυ μου...Εβαζα ταχα ενα ξυλο στη μασινα...
Η ομορφωτερη κορη μου...Και η πιο ατυχη...
Που να τα βρει αυτα που θελε...Στα προσφυγοσπιτα της Νεας Ιωνιας...;;;
Ποιος θα την κοιταγε, απ τους Ματσους...Αυτην την μικρη εργατρια...;;

Ομως...Το Θαυμα εγινε...!!
Απο το λογιστη της εταιριας...Οπου δουλευε...Που βγηκαν καννα δυο φορες...
Εγνωρισε..ενα υποδιευθυντη...Και απ αυτον...Μπηκε τελικα στην παρεα με τους πλουσιους που ηθελε...
...................................................................................................
Ο μπαρμα Μανασσος, ζαλωμενος τα καλαμια, και τα εργαλεια της δουλειας...Εβγαινε
πρωι-πρωι για δουλεια στις γειτωνιες και τις ρουγιες...

Ο ΚΑΡΕΚΛΑΑΑΑΑΑΑΣ... Φτιανω καλες καρεκλες και ψαθεεεεεες... Διαλαλουσε...
Αξαφνου...
Εξω απ το νυχτερινο κεντρο...Καπιοι καθυστερημενοι ξενυτηδες, μπαινανε σε κατι αυτοκινητα, πολυτελειας, που περιμεναν...
Κυτταξε, σαν κατι να του φαινοταν γνωστο...

Χαρουλα...Φωναξε ξεπνοα..
Χαρουλα...
Την ειδε...Που κοιτουσε, με το βλεμμα...κεινο του μεθυσμενου...Του αλλοπαρμενου το βλεμμα...!!
Σαν κατι να καταλαβε...Ενα πεταρισμα, στο βλεφαρο...Ενας δισταγμος, στο βημα...
Ομως..
Γρηγορα συνηλθε...
Χωρις, ουτε ενα βεμμα, ενα κουνημα του κεφαλιου...Ενα κοιταγμα...
Μπηκε στ αμαξι...Πηγμενη στα λουσα, τα γουναρικα τα κοσμηματα...

Τ αυτοκινητα ξεκινησαν με θορυβο...Και σε λιγο χαθηκαν στη στροφη...
Ηταν καννας χρονος κοντα...Οπου ο Μανασσος, δεν εμενε πια κοντα στην κορη του...!!

Εσκυψε, να διορθωσει λιγο το φορτιο στην πλατη του...
Ασηκωτο του φανηκε..!!
Κι ηταν ακομη πρωι..
-Δεν πειραζει παιδι μου...Μονολογησε,και ενα δακρυ πικρο εσταξε στο πλακακι..!!
-Δεν πειραζει...Καρδια μου..!!
Με φτανει που βρηκες, την ευτυχια που ζητουσες...!!!
...................................................................
Στην κηδεια...Ηταν ολη η μικρη γειτωνια μαζεμενη...
Γυναικες, στα μαυρα και αντρες με μαυρες γραββατες...Και θλιμμενο υφος..
Ολοι κρατουσαν...ενα λουλουδι...
Ακομα κι αυτοι...που δεν πιστευαν...
Ο Mανασσος...Ηταν ενας αγαπημενος γειτωνας...Ενας φιλος...Ενας συμπολεμιστης..!!
Ειχανε τσονταρει, ολοι...Για το φερετρο και το μνημα...

Κι απομακρα...
Πισω απ τα κυπαρισσια κρυμμενη...
Καποια...
Καθοταν σ εναν αγνωστο ταφο...Κι εκλαιγε μ αναφυλητα...!!
-Συγγνωμη πατερα...Ελεγε.. Συγγνωμη...!!

Δεν πειραζει...Παιδι μου...Δεν πειραζει,καρδια μου...
Της απαντουσε εκεινος, απο ψηλα..
Και χαδευε τρυφερα τα μαλλια της..

Αλλα εκεινη..Ποτε δεν τον ακουσε...
Και σ ολην την πλουσια ζωη της...Της εμεινε αυτη η θλιψη..
Σαν πληρωμη.
Σαν αντιτιμο...Για το ονειρο της...Που το εζησε στ αληθεια...

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΩΡΑΙΑ...

Δυστυχως...
Πρεπει να το ομολογησω, φιλοι μου..Οτι αισθανομαι ωραια...
Ειναι δυο μερες τωρα, που...Δεν εχουμε ειδησεις στην ΤΙ ΒΙ...Και εγω αισθανομαι ωραια...
Ωραια, γιατι δεν θα δω...Αναλυσεις και αποψεις..Προ κατ, σε συμπερασματα καθοδηγουμενα...
Που ουτε να κρυφτουνε δεν μπορουνε πια...
Απαλλαχτηκα.. Απο ξυνοφατσες...Που με ολους τους τροπους...Προβλεπουν το ΤΕΛΟΣ μου...
χωρις να προτεινουνε κατι...Για να σωθει εστω ενας...!!!
Απαλλαχτηκα απο...επιχαιροντες...Που με μαλλωνουν σε ολους τους τονους...Για λεφτα που δεν εφαγα, που δεν εκλεψα...Που δεν ειδα ποτε...Και κανενας μας δηλαδη δεν τα ειδε...!!
Απαλλαχτηκα απο...κοτσομποληδες,Κατινες της χειροτεροτερης σταθμης κακιας...Που περιμενουνε, με το κουρτινακι απο το φεγγιτη της κουζινας,τραβηγμενο..Και το ματι ΤΟΥΡΛΑ... Να μαλλωσωμε την Κυρα...Να σφαλιαρισω την κορη, γιατι περπαταει ξυπολητη και θα κρυωσει...Να σηκωθω το βραδυ, να φαω το γλυκο κρυφα...!!!
Για να με καταγγειλουνε σαν...εγκληματια, οικογενειακης βιας...!!!
Περιμενουνε...Στην τσιτα..με τις φωτογραφικες, ετοιμες...Ποτε θα...Γλυστρησεις, στα νερα...
Ποτε θα σε κανει..Μουσκεμα το λεωφορειο, που περναει...
Ποτε θα...Πατησεις τα σκατα του σκυλου...
Ποτε θα σου...ξεκουμπωθει το φερμουαρ, του παντελονιου...
Για να σε κανουνε "ειδηση"...
Ψαχνουνε να βρουνε...Αστεγους...Χρεωμενους,κακομοιρηδες...Ακομα και ψυχικα διαταραγμενους...Για να ..."βγαλουνε Θεμα"...
"Φτιαχνουνε" ειδησεις, απο το τιποτα...Η ακομα και..."πληρωνουνε κομπαρσους" για να δωσουνε ειδηση..[Θυμηθητε την Αλβανια, με τα παιδια, που πυροβολουσαν με τα Καλασνικοφ...Και ακομα, τον περιφημο...Κορμορανο...Που τον..Ερριξαν επιτηδες, στις πισσες..]
Εκτος αυτων ομως...
-Πλασσαρουν ειδησεις, κατα τα συμφεροντα και τις επιδιωξεις, τωνΠΑΡΑΝΟΜΙΩΝ των αφεντικων τους...Φροντιζουν ακομη...Και σε καθε ειδηση, να βγαινει το...Συμπερασμα που θελουν τα αφεντικα...!!!
-Αποκρυπτουν, ολοκληρες ειδησεις...Η και μεταδιδουν...Μισες, αληθειες, οι οποιες, οπως ξερετε...Ειναι διπλα ψεμματα...!!!
-Συγκεντρωνουν, και ομαδοποιουν...Μικρες ειδησεις, με τροπο, ωστε να "φτιαχτει" μια ειδηση, που δεν ειναι αληθινη...
-Καθοδηγουν και προβοκαρουν, με συγκεκριμμενες επιδιωξεις, αυτους που τους μιλουν...Ωστε, να "εκμαιευσουν" δολιως...Τη Δηλωση βομβα, που θελουν...!!!

Αγαπητοι...Δημοσιογραφοι, και επιτελεια ειδησεων...!!!
Αν καποιος απο σας...Προσβαλλεται, με οσα λεω...
Η δεν τον "ακουμπανε" τετιοι χαραχτηρισμοι...!!
Και ειναι...Αυτοι, μελη της..Μαχομενης Δημοσιογραφιας...Δημοσιογραφος, που παει στο...Ιρακ, στο Αφγανισταν..Στη Λιβυη...Στην Τυνησια, Στο Νταρφουρ...Και σκοτωνεται, η "σκοτωνεται"
για την ενημερωση των πολιτων....!!!!!!
Να βγει, συλλογικα και ατομικα...Και να καταγγειλει, τους λερωμενους, τους χρηματισμενους, και τους ανηθικους....Εγγραφως, και με αποδειξεις που...Ολοι εχετε και ξερετε...!!!
Να ...Διαγραψει, με συνοπτικες διαδικασιες, απο το...Παρανομο σωματειο σας...Τουλαχιστον αυτους, που θεωρουν...ειδηση, το βρακι, το βυζι και το σχισμενο καλσον της καθε...Μιας Επωνυμης γκομενας....

Αλλοιως, σε πολυ λιγο...
Κανεις δεν θα σας δινει πλεον σημασια...!!!
Θα μεινετε χωρις δουλεια, ολοι...
Και, βεβαια η βρωμα...Θα σας χαραχτηριζει ολους...!!!
Ετσι...
Τα αφεντικα σας θα "περασουν" και την τελικη επιδιωξη τους...
Να μην υπαρχετε...Να μην υπαρχει καθολου η ειδηση...
Και να γιγαντωνονται...ΦΗΜΕΣ και βλακωδεις..."ειδησεις" του...κωλου...!!!
Οπως...γινοτανε παλια...
Με το νερο του...Καματερου....
Και με την...Αγια του Αιγαλεω..,.!!!
Με το..Λυσιμο, των μαγικων του Επισκοπου Κυπριανου...
Και με τα ...βαπτισια και τις κηδειες σκυλων και γατων...!!!

Εκει θελετε να καταληξει η Πεμπτη Εξουσια...;;;
-Οχι...;;;
-Μα εκει το πατε ρε λαμογια...Εσεις και ....Εσεις οι αλλοι, που τους ανεχεστε....!!!
Και μη μου πητε, οτι το κανετε για το μεροκαματο...Αυτο το χανετε ετσι κι αλλοιως, και το ξερετε...
Και ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΤΕ...!!!
Η κοινωνια πια...Δεν σας εχει αναγκη...!!!
Εχετε "πεθανει" στη συνειδηση μας...!!!

Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ...

Μετα απο δυο αναρτησεις με...ανεκδοτα...
Θα ηθελα να σοβαρευτουμε λιγο..
Θελω...
Σοβαρα να ακουσω τη γνωμη σας...
Πανω σ ενα θεμα που με απασχολει πολυ...

Κατ αρχας...Απο τις πρωτες περσινες αναρτησεις...Ξερετε, οτι τον περασμενο Αυγουστο...
Απολυθηκα, μετα εικοσαετη υπηρεσια...Απο την βιοτεχνια που δουλευα...
Ειμαι 58 χρονων... και δεν νομιζω πλεον...Παρα τις προσπαθειες που εχω κανει...Ολο αυτο το
χρονικο διαστημα...Οτι θα μπορεσω να βρω δουλεια με ενσημα πλεον...
Κανενας εργοδοτης, απ αυτους που πλησιασα, και δουλεψα μαζι τους, δεν συζητησε καποια τετοια προοπτικη...Μονο μαυρα δινουν και τετραωρα και κομμενα κι αυτα...κατα διαστηματα...
Για να "βγω" στη συνταξη...Θελω ενσημα τεσσαρων ετων περιπου...Ακομα...!!!
Διοτι περασα ενα διαστημα...Εκει στο -89 με -96 που δουλευα παλι "μαυρα" καθως προσπαθουσα να φτιασω το σπιτι μου, στα Λιοσα...
Αν μου δοθει η δυνατοτητα να "αγορασω" πλασματικο χρονο απο τα παιδια, οπως λεγεται...
Θα συνταξιοδοτηθω...
Αν οχι...
Θα πρεπει να "παω" στο πλοκακι...
Σκεφτομαι να φυγω στο Νησι για δουλεια...
Ποια ειναι η δικη σας γνωμη..;;
Στεγη στο νησι, υπαρχει... Περαν τουτου ομως, ουδεν...
Τι θα με συμβουλευατε;;

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

ΕΦΑΓΑ ΤΟ ΞΥΛΟ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ...

Σημερα παιδια ειμαι ΠΟΛΛΛΥ χαλια...!!..
Επηγα χτες...Στο σπιτι του κουμπαρου μου...Στα Λιοσα στο Κεντρο...!!
Να βαλω μια καινουργια συσκευη κουζινας υγραεριου...Για να μαγειρευει η κουμπαρα μου
Χωρις να πληρωνει ΕΡΤ...!!
Ο κουμπαρος στη δουλεια...Μου ανοιγει η κουμπαρα...Μου φτιαχνει καφε...
Αφου τα ειπαμε λιγο...Αρχιζω να...Τρυπαω τον τοιχο,για να περασω τη γραμμη του αεριου...
Εκει που..δουλευα...Μου λεει η κουμπαρα...
-Μαχαιρη, κουμπαρε..!...Ξεχασες το φερμουαρ ανοιχτο...Και θα πεταχτει ο...Μιτσικωστας εξω..!!
Κοιταω..!! Τι να δω...Ειχε..ξηλωθει το φερμουαρ...Και τα μαγαζια...Ολα ανοιχτα φορα..!!!
-Τι να κανω βρε κουμπαρα..;; της λεω, ξηλωθηκε το φερμουαρ...!!
-Καλα μου λεει...Βγαλε το παντελονι σου να στο ραψω...
-Τι λε ρε κουμπαρα...Λεω εγω,καταντροπιασμενος...Αποκλειεται να βγαλω το παντελονι...Με τη σκελεα θα κυκλοφοραω στο σπιτι...;;[βλεπεις ο κουμπαρος ειναι λιγνος και ψηλος και τα παντελονια του...Δεν μου κανουν...!!]
-Καλα μου λεει...Θα το ραψω..Πανω σου...!!!
Παιρνει, που λετε...Βελονες και κλωστες...Και αρχιζει να ραβει το φερμουαρ...Πανω μου..!!
-Τι ραβω..;; μου λεγε...
--Ενα γαιδουρι ραβεις...!! ελεγα εγω σαν βλακας...Για να ξορκισω τη γρουσουζια...
Ετσι το ερραψε ολο καλα και γερα..!!..Οταν τελειωσε, επιτελους...
Πλησιασε...Για να κοψει την ακρη της κλωστης...Με τα δοντια...!!...

Κι εκεινη τη στιγμη...Ανοιγει η πορτα...Και μπαινει ο κουμπαρος...!!!...